مشاوره و یادگیری درسی

مشاوره و یادگیری درسی

مشاوره و یادگیری درسی

مشاوره و یادگیری درسی

7 نشانه هوش هیجانی

شاید برایتان عجیب باشد اما از روی رفتارهای دیگران هوش هیجانی آن ها را می‌توان ارزیابی کرد.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان،  برای اینکه متوجه شویم هوش هیجانی کسی بالا است یا پایین، لازم نیست حرف‌های او را بشنویم. در واقع بدون آنکه حتی نیازی به باز کردن دهان باشد، می‌توانیم از روی رفتار‌های دیگران هوش هیجانی آن‌ها را ارزیابی کنیم.

شاید شخص نیت خوبی داشته باشد یا به دنبال برقراری یک رابطه‌ی دوستانه باشد. اما یا نمی‌داند که چطور باید این کار را انجام دهد یا روی توانایی‌های ذهنی‌ای که برقراری یک ارتباط بهتر با دیگران ضروری هستند کار نکرده است. در ادامه به بعضی از رفتار‌های افرادی می‌پردازیم که هوش هیجانی پایینی دارند.

۱- بدترین تصور ممکن را در مورد دیگران دارند

ما بیشتر تصمیمات خود را با اطلاعات ناقص می‌گیریم، یعنی مجبوریم برای پوشاندن این فاصله، کار تصمیم گیری را با گمانه زنی پیش ببریم. با این حال، وقتی پای حدس زدن در مورد انگیزه‌های دیگران به میان می‌آید، کسانی که هوش هیجانی پایینی دارند به طور خودکار تصور می‌کنند رفتار‌های دیگران تنها از روی خودخواهی یا حتی بدخواهی است
آن‌ها منفی‌ترین گرایشاتی که در وجود خودشان نهفته را به دیگران نسبت می‌دهند.

۲- به همه چیز یک نگاه مطلق دارند

بعضی افراد به طور خودکار تصور می‌کنند تجربیاتی که آن‌ها در زندگی داشته اند معمول و همه گیر هستند و به همین خاطر خیال می‌کنند از عقاید و احساسات و آنچه که بر دیگران گذشته، آگاهند.

به همین دلیل، مثلاً اگر در خانواده‌ی خاصی بزرگ شده باشند، تصور می‌کنند (شاید ناخودآگاه) که دیگران هم چنین شرایطی داشته اند. این افراد اگر علاقه‌ی زیادی به مباحث سیاسی یا مسائل اخلاقی داشته باشند، تصور می‌کنند هر کس دیگری که «درست فکر می‌کند» هم حتماً همان عقیده و احساس آن‌ها را دارد.

این افراد وقتی متوجه می‌شوند همه با نظرات آن‌ها موافق نیستند، شگفت زده، خجالت زده یا حتی خشمگین می‌شوند.

۳- اسم دیگران را فراموش می‌کنند

همه‌ی ما گاهی اسم دیگران را فراموش می‌کنیم، اما کسانی که هوش هیجانی پایینی دارند تقریباً هیچ تلاشی برای به خاطر سپردن اسم‌ها نمی‌کنند.

از آنجایی که به خاطر سپردن اسم دیگران یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین روش‌ها برای برقراری یک رابطه‌ی دوستانه با دیگران است، اگر دائماً این اشتباه را مرتکب می‌شوید، همین مسأله نشان می‌دهد در واقع به فکر و احساس دیگران اهمیتی نمی‌دهید.

۴- موضوع بحث را به خودشان می‌کشانند

تقریباً در هر گفتگوی میان فردی ای، ما این انتخاب را داریم که با پاسخ خود یا موضوع بحث را تغییر دهیم یا از تداوم آن حمایت کنیم.

کسانی که هوش هیجانی پایینی دارند به شکلی متعصبانه از پاسخ‌هایی استفاده می‌کنند که موضوع بحث را تغییر می‌دهند؛ مثلاً در جواب صحبت‌های طرف مقابل خود می‌گویند «این ماجرا مرا یاد اتفاقی که برای خودم افتاده می‌اندازد» یا «پارسال همین اتفاق برای من هم افتاد».

اما در مورد کسانی که هوش هیجانی بالاتری دارند، احتمال اینکه از پاسخ‌های حمایتی استفاده کنند بیشتر است؛ مثلاً در جواب می‌گویند: «برایم تعریف کن چه اتفاقی برایت افتاده بود.»

۵- بیشتر گوینده هستند تا شنونده

یک نکته‌ی کلیدی وجود دارد که همیشه در میانه‌ی صحبت هایتان باید به آن توجه داشته باشید و آن این است که باید از خودتان بپرسید اصلاً برای چه در حال صحبت هستید. این روش کمک می‌کند به جای اینکه دائماً گوینده باشید، به حرف‌های دیگران هم گوش کنید. کسانی که هوش هیجانی پایینی دارند به ندرت این سؤال را از خودشان می‌پرسند.

۶- چندین کار را همزمان باهم انجام می‌دهند

کسانی که هوش هیجانی پایینی دارند زمانی که در حال گفتگو و تعامل با دیگران هستند در حقیقت همزمان چندین کار را باهم انجام می‌دهند. آن‌ها ملاقات بعدی شان را پیگیری می‌کنند، تلفن خود را چک می‌کنند و در مجموع به هر چیزی جز کسی که با او در حال صحبت هستند توجه نشان می‌دهند.

مانند فراموش کردن اسم ها، بی توجهی به دیگران هم نشان دهنده‌ی بی میلی به ارتباط با دیگران و احترام قائل نشدن برای آن‌ها است.

۷- هیچ حرفی برای گفتن ندارند

این نکته شاید خلاف آنچه در موارد چهار و پنج مطرح شد به نظر بیاید، اما نکته این است که افرادی که هوش هیجانی پایینی دارند، این ضعف را هم می‌توانند با میل به سلطه جویی در گفتگو نشان دهند، هم با منفعل بودن در آن.

اگر همیشه در گفتگو‌ها طرف مقابل تان مجبور می‌شود با سؤال‌های پی در پی شما را وادار به شرکت در بحث کند، این مسأله احتمالاً نشان می‌دهد که شما باید روی هوش هیجانی خود کار کنی

منبع: قلم چی


تمرین ورزشی قبل از مطالعه توان یادگیری را افزایش می‌دهد

تایج یک بررسی علمی جدید نشان می‌دهد انجام تمرینات سبک ورزشی قبل از مطالعات عمیق و درسی باعث افزایش توان یادگیری افراد شده و حافظه انسان را تقویت می‌کند. 

به گزارش فارس به نقل از نیواطلس، بررسی که در زمینه انجام تمرینات سبک ورزشی قبل از مطالعات عمیق در دانشگاه اورگان انجام شده، حاکی است فعالیت های فیزیکی و بدنی توان شناختی انسان را ارتقا می بخشد و تنها یک جلسه تمرین ورزشی موجب ارتقای فعالیت ژنی می‌شود که به رشد سیناپس‌های مغز کمک می کند.

 

تا پیش از این تحقیقات علمی ثابت کرده بود که تمرینات منظم ورزشی به تقویت حافظه و افزایش توان یادگیری انسان ها می‌انجامد، اما حالا مشخص شده که حتی یک تمرین ورزشی هم به نفع مغز و سیستم عصبی آن است و می‌تواند تاثیرات مثبتی بر جای بگذارد، بنابراین حتی اگر افراد اهل ورزش مداوم نباشند، با دویدن و نرمش مختصر قبل از مطالعه می توانند توان یادگیری خود را افزایش دهند.

 

آزمایش‌هایی که در این زمینه بر روی موش ها انجام شده نیز این مساله را تایید می کند. دویدن دوساعته یک موش بر روی یک سطح متحرک توان ذهنی این حیوان را افزایش داد و پژوهشگران می گویند اگر افراد قبل از یک مطالعه عمیق در حدود سه کیلومتر را آرام بدوند ذهنی آماده تر خواهند داشت.


منبع: قلم چی

تاثیر سبک زندگی بر ضریب هوشی

به گزارش بهداشت نیوز: پژوهشگران موسسه کارولینسکا سوئد در تحقیقات جدید خود دریافتند مصرف نوشیدنی‌های الکلی خطر کاهش آی کیو (IQ) یا ضریب هوشی را در جوانان افزایش می‌دهد .

«سارا جولاند»، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می‌گوید: «آزمایش ها و تحقیقات نشان می‌دهد که ارتباط مستقیمی بین ضریب هوشی و سلامت وجود دارد.»

در این تحقیقات داده‌ها و اطلاعات ۴۹,۳۲۱ مرد سوئدی که در طول سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۴۹ به دنیا آمده و کسانی که در سال‌های بین ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ برای خدمت نظامی در سوئد ثبت نام کرده بودند، مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفت.

جولاند در ادامه می‌افزاید: «در آزمون ارتش سوئد تست ضریب هوشی وجود دارد که آن را ما در اختیار داشتیم. علاوه بر آن پرسشنامه‌ای به داوطلبان این تحقیقات ارائه کرده و در آن مصرف میزان مشروبات الکلی در هفته را جویا شده بودیم و در کنار آن الگوی نوشیدنی‌های فرد مورد پرسش قرار گرفت چرا که ممکن است برخی افراد به دستور پزشک مجبور به مصرف برخی داروها باشند و علت آن نیز حائز اهمیت است. در این پرسشنامه از شرایط کودکی، نوجوانی و بزرگسالی و مصرف دخانیات افراد نیز سوال شده بود.»

وی در ادامه توضیحاتش افزود: «ما دریافتیم نتایج ضریب هوشی پائین در آزمون‌های هوش در مردان جوان سوئدی با مصرف بیشتر مشروبات الکلی مرتبط است.»

منبع: قلم چی


راهنمای معلمان برای آرامش در آزمون

زندگی در جهان مدرن بیشتر از هر زمان دیگری افراد را مضطرب می‌کند. دانش‌آموزان و متصدیان آموزشی نیز مستثنا نیستند و زمانی که پای آزمونی سرنوشت‌ساز در میان باشد، اضطراب بیش از هر زمان دیگری مشکل‌آفرین خواهد شد.

از نظر نورولوژیکی، اضطراب شدید عملکرد مدارهای یادگیری، حافظه و بازخوانی مغز را مختل می‌کند. تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده نشان می‌دهد زمانی که اضطراب بالا می‌گیرد، مغز عملکرد بهینه‌ای نخواهد داشت و قدرت درک و حافظه کاهش می‌یابد. علاوه بر این، اضطراب بازخوانی دانسته‌ها از حافظه را با مشکل مواجه می‌کند و همین باعث می‌شود دانش‌آموزانی که دچار اضطراب می‌شوند با سختی بیشتری به آموخته‌های خود دسترسی پیدا کنند.

در ادامه راهکارهایی برای معلمان جهت آماده‌سازی دانش‌آموزان برای مواجهه با اضطراب شرح داده خواهد شد.

یادگیری عمیق بهترین روش آماده شدن برای آزمون‌ها

زمانی که هدف از درس خواندن فقط آمادگی برای آزمون باشد، دانش‌آموزان نخواهند توانست دانسته‌های خود را برای سؤالات خلاقانه به کار ببرند. ولی اگر آن‌ها آموخته‌هایشان را برای پاسخ دادن به مسائل شخصی و جدید استفاده کنند، مدارهای ذهنی و حافظه تشکیل‌شده بسیار پایدارتر خواهد بود که در زمان آزمون به‌راحتی کمرنگ و غیرقابل‌دسترس نمی‌شوند.

برای مثال به سؤالات خلاقانه زیر توجه کنید:

  • با توجه به علایق غذایی و نیازهای تغذیه‌ای بدن خود، هرم غذایی مخصوص به خود را تشکیل دهید.

  • اگر شما فرمانده کریستف کلمب بودید، چه توصیه‌ها و دستورهایی در خصوص سفر اکتشافی او داشتید؟

  • به نظر شما چه پیشرفت‌هایی در علم پزشکی نوین می‌توانست از شیوع طاعون و وبا در قرن‌های گذشته جلوگیری کند؟

وقتی دانسته‌ها در پاسخ به سؤالات شخصی به کار گرفته شوند به‌صورتی ماندگار در حافظه نقش خواهند بست.

ایجاد ذهنیت مثبت نسبت به امتحان

زمانی که دانش‌آموزان برای آزمون آماده می‌شوند، می‌توان با مطرح کردن تعدادی از اشتباهات دانش‌آموزان ممتاز (بدون ذکر نام و تنها با توصیف اشتباه) باعث شد اعتمادبه‌نفس دانش‌آموزان زیاد شده و حواسشان را بیشتر متوجه چنین اشتباهاتی بکنند. همچنین می‌توانید داستان‌هایی از افراد موفقی را که در آزمون‌ها عملکرد مناسبی نداشته‌اند مطرح کنید تا دانش‌آموزان موفقیت در آینده و زندگی خود را کاملاً وابسته به نتایج آزمون‌ها ندانند.

می‌توان در خصوص محدودیت‌های آزمون‌ها در سنجش هوش و دانش آن‌ها نیز صحبت کرد:

  • هیچ آزمون تکی نمی‌تواند دانسته‌های شما را اندازه‌گیری کند. یک آزمون تنها مشخص‌کننده قدرت حافظه شما در به یادآوردن پاسخ سؤال‌های آن آزمون است.

  • یادمان باشد که شما برای این درس چقدر زحمت کشیده‌اید. تکالیف و ارائه‌ها و ساعاتی که در کلاس حضور داشته‌اید و یادداشت‌برداری‌ها و پروژه‌هایی که انجام داده‌اید همه باهم نشان‌دهنده دانش شما از این درس هستند.

  • زمانی که مضطرب هستید، مغزتان نمی‌تواند درست عمل کند. بیایید راجع به آزمون‌هایی صحبت کنیم که اضطراب شدید باعث شد اشتباهات خنده‌داری انجام دهید و هرچه به ذهنتان فشار می‌آوردید هیچ مطلبی را به خاطر نمی‌آوردید.

نکاتی برای روز آزمون

  • خاطره یا داستانی خنده‌دار از آزمون‌هایی که خودتان داشته‌اید تعریف کنید. مزاح باعث آزاد شدن دوپامین می‌شود که این ماده اضطراب را کاهش داده و حافظه و انگیزه را افزایش می‌دهد.

  • از دانش‌آموزان بخواهید اشتباهات معمولشان را به خاطر بیاورند تا در آزمون آن‌ها را تکرار نکنند. چنین اشتباهاتی می‌تواند انتخاب یک گزینه بدون خواندن همه گزینه‌ها، درست نخواندن سؤال، بررسی صحت جواب نهایی سؤال‌های محاسباتی با روش تقریب و اشتباه در پر کردن گزینه متناظر در پاسخ‌نامه باشد.

  • از آن‌ها بخواهید نکات و فرمول‌هایی را که به نظرشان مهم است و در آزمون خواهد آمد روی چرک نویش بنویسند. این کار باعث آزاد شدن حافظه کوتاه مدت آن‌ها می‌شود و عملکردشان را افزایش می‌دهد.

  • نکات کلیدی برای عملکرد مناسب در آزمون را برایشان بازگو کنید. برای مثال، به آن‌ها بگویید اگر سؤالی را نمی‌دانند به سؤال بعدی بروند چراکه شاید در ادامه اطلاعات لازم برای حل آن سؤال را به خاطر بیاورند.

با راهنمایی دانش‌آموزان برای بکار بردن این استراتژی‌ها، به تاب‌آوری احساسی، عملکرد یادگیری و فعال‌سازی سطوح بالای شناختی آن‌ها نیز کمک خواهید کرد.


منبع: قلم چی


آیا بازی‌های رایانه‌ای فایده آموزشی هم دارند؟ (بخش نخست)

بازی‌های رایانه‌ای چندان خوش‌نام نیستند. بعضی از آن‌ها پر از خشونت هستند و اغلب اعتیادآورند. آن‌ها زمان ارزشمندی را تلف می‌کنند که می‌تواند برای فعالیت‌های سازنده‌تری بکار رود. البته علی رغم این ادعاها، عده‌ای بازی‌های رایانه‌ای را به عنوان ابزاری باارزش برای آموزش مطرح کرده‌اند. هواداران این بازی‌ها مدعی‌اند ویژگی‌هایی که سبب جذابیت این بازی‌ها می‌شود را می‌توان به‌منظور اهداف آموزشی مورد استفاده قرار داد.

سؤالی که دانشمندان علم اعصاب را مشغول خود کرده است این است که آیا بازی‌های تجاری و پرفروش مانند ندای وظیفه –Call Of Duty- هم می‌توانند قابلیت‌های ماندگاری در شبکه عصبی نوجوانان ایجاد کنند یا خیر؟

برای مثال، آیا انجام چنین بازی‌هایی باعث افزایش تمرکز، سرعت عمل و حافظه می‌شود؟ یعنی مهارت‌هایی که برای بقیه فعالیت‌های فرد هم مفید هستند.

شکل‌پذیری چیست؟

برای دکتر آدام گازلی که استاد دانشگاه سانفرانسیسکو است و برای کمک به حفظ حافظه سالخوردگان بازی طراحی می‌کند، بازی کردن پتانسیل بهبود اساسی نحوه پردازش اطلاعات را در ما دارد.

دکتر گازلی می‌گوید باید از قابلیت شکل‌پذیری مغز استفاده کرد. او در سال 2016 نشان داد که استفاده از یک بازی رایانه‌ای که طراحی مناسبی دارد - می‌تواند مهارت انجام همزمان چند کار افراد کهن‌سال را به‌خوبی جوانان کند. این تمرین قابل‌انتقال بود و اثرش را بر فعالیت‌های روزمره آن‌ها نیز گذاشت. همچنین شرکت‌کنندگان در این تحقیق از نظر توجه و حافظه کوتاه مدت نیز وضعیت بهتری پیدا کردند که حداقل شش ماه پس از شروع تحقیق باقی ماند. نکته دیگر این بود که در حین انجام بازی، استفاده از قشر پیش پیشانی مغز که وظیفه پردازش اطلاعات را به عهده دارد افزایش یافت که نشان از تغییر نحوه پردازش اطلاعات در مغز داشت.

بازی نیوروریسر تجاری نبود و بیشتر برای درمان طراحی شده بود ولی از نظر گازلی، این تحقیق نشان داد که بازی‌ها می‌توانند شکل‌پذیری را در مغز فعال کنند و ابزارهای شناختی متعددی از جمله حافظه کوتاه مدت، استدلال کردن و بازداری احساسات را تحت تأثیر قرار دهند.

البته این ادعای جسورانه‌ای است و مدارک کافی برای اثبات آن وجود ندارد ولی تحقیقات بیشتری در حال انجام است.

آموختنِ آموختن

با توجه به دکتر دافنی باوِلییِر که عصب پژوه شناختی در دانشگاه ژنو است و بر تأثیر بازی‌های اکشن سریع بر شکل‌پذیری مغز کار می‌کند، به این زمینه از پژوهش توجهی روزافزون می‌شود.

در اکتشافی تصادفی، باولییر متوجه شد که یکی از دانشجویان کارشناسی‌اش در وظایف توجه محاسباتی که در تحقیقاتشان استفاده می‌کردند عملکردی استثنایی داشت. بعد از کند و کاو بیشتر مشخص شد که او مرتب بازی‌های تیراندازی اول و سوم شخصی هم چون ندای وظیفه و مدال افتخار بازی می‌کند.

آیا چنین بازی‌های حوصله سربری واقعاً تأثیری عمیق بر کنترل توجه -یا توانایی تمرکز کردن- دارند؟

در بخش بعدی این تحقیق با ما همراه باشید.

منبعک قلم چی