ادراک عمومی از حرفه معلمی

اگرچه آموزش نقش مهمی در سیستم اجتماعی- اقتصادی کشورها دارد و از شاخصه‌های اصلی در توسعه یک کشور به شمار می‌رود، تصور عموم از شغل معلمی به دید حرفه و مهارتی با درجه ارزشمندی بالا نیست.  برخی محققان (ارات 1994)  معتقدند آن‌چه در جامعه شخصیت یک شغل را در اذهان مردم شکل می‌دهد مخاطبین یا مشتریان آن هستند. در مورد شغل معلمی، مشتریان اصلی (ورای انتظارات و اهداف والدین) در حقیقت خود کودکان و نوجوانان هستند. از آن‌جایی که کودکان جایگاه اجتماعی ویژه‌ای ندارند، بالتبع محافل اجتماعی که معلمان با آن‌ها سروکار دارند نیز همین گروه‌های کودکانه است که پیامد آن کاهش وجه اجتماعی این پیشه ارزشمند در نگاه عموم است.

از منظر دیگر بسیاری از افراد معلمی را یک شغل زنانه می‌دانند. بر اساس تحقیقات اخیر در سال 2016 در میان کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی یا OECD  زنان 97 درصد معلمین دوره پیش‌دبستانی، 82 درصد در دوره ابتدایی، 68 درصد در دوره آموزش متوسطه، 58 درصد در دوره پیش‌دانشگاهی و تنها 43 درصد در دوره دانشگاهی را به خود اختصاص داده‌اند. برخی کم اهمیت جلوه دادن این پیشه در نظر مردم را عاملی در کاهش تمایل مردان برای امر آموزش در سطوح پایین‌تر و افزایش روزافزون حضور زنان در این حوزه قلمداد می‌کنند . به همین دلیل یک تصور نادرست از حرفه معلمی تعبیر این شغل به یک فعالیت نیمه‌حرفه‌ای است که موجب قضاوت نادرست در مورد این شغل با اهمیت می‌شود.

بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد این ساختار و طرز فکر شکل‌گرفته در مورد حرفه معلمی و محدودیت‌های آموزشی معلمین با توجه به مباحث مورد تقاضا در هر مقطع تحصیلی، به‌گونه‌ای امکان تعریف مسئولیت‌های جدید و با اهمیت برای آن‌ها و پیشرفت آن‌ها در زمینه کاری خود را محدود کرده است. کاهش انگیزه معلمین ناشی از برداشت اجتماعی مردم از حرفه آن‌ها تاثیری منفی بر دامنه یادگیری کودکان و به‌طور کلی سطح آموزش در یک کشور خواهد داشت. محققین لازمه از بین رفتن این مانع بزرگ در شغل معلمی و به‌طور کلی سیستم آموزشی را تعریف یک سیستم پویا شامل آموزش مهارت های دانشی جدید به معلمین از طریق تعامل با آن‌ها و بررسی رویکردهای متنوع در آموزش و توزیع آن در سیستم آموزشی کشور می‌دانند. به دیگر بیان هر معلمی در انجام وظیفه خود از رویکرد خاص خود استفاده می‌‌کند اگر این رویکردها ابتدا شناسایی و جمع‌آوری شده و سپس رتبه‌بندی شده و بر اساس اولویت بین معلمین توزیع شود این گامی موثر در پویایی فرآیند آموزش خواهد بود. این فرآیند معلمین را از تمرکز صرف بر موضوعات محدود در کلاس آموزشی و تکرار مکررات به عناصری پویا برای یادگیری بهترین شیوه آموزشی تبدیل خواهد کرد. تحقیقات اخیر در زمینه آموزش به ایجاد یک منبع دانش آموزشی  درسیستم آموزشی تمرکز دارند. این رویه با جمع‌آوری الگوهای آموزشی متنوع و ترغیب معلمین به تعمیق دانش آموزشی خود، ضمن خارج کردن آموزش از کالبد محدود و کسالت‌آور به یک فرآیند پویا، رفته‌رفته شغل معلمی را به یک حرفه ارزشمند نزد خود معلمان و جایگاه اجتماعی آن نزد عموم تبدیل خواهد کرد.

منبع: قلم چی

روش 24 برای تدریس موفق: هشدار در کلاس

تجربه نشان داده وقتی معلمی از دانش‌آموزان عصبانی شود، نه‌تنها مشکل یا مسئله مورد نظر به ‌سرعت حل نخواهد شد، بلکه عواقب غیر قابل پیش‌بینی هم رخ خواهد داد. بعضی از معلمان به جای عصبانیت، سعی می‌کنند با مهربانی و ارتباط صمیمی با دانش آموز مشکل مورد نظر را حل کنند که به نظر می‌رسد این روش هم چندان موفق نخواهد بود. در این مواقع، کلید کنترل اوضاع و جلب احترام و اعتماد دانش‌آموزان، کمترین دخالت با کوچکترین تبعات است، به نحوی که قبل از احساسی‌شدن موقعیت بتوان بدون تردید اوضاع را سر و سامان داد.

•  1. قبل از اینکه رفتار ناهنجار دانش آموز به اختلال در نظم کلاس منجر شود سعی کنید زود عمل کنید و جلوی اقدام ناهنجار دانش آموز را بگیرید.

• 2. طوری عمل کنید که دانش آموزان بدانند در مقابل عملی معین چه واکنشی از سوی شما را باید انتظار داشته باشند.

• 3. همیشه اقدام شما علیه رفتار ناهنجار باید معقول و متناسب با ناهنجاری مربوط باشد. مثلاً رفتارهای ناچیز را با مجازات های سنگین تنبیه نکنید.

هشدار دادن به معنی این نیست که در واکنش به کار ناهنجار دانش آموز کاری انجام دهید،  بلکه به این معنی است که چه مقدار از کار ناهنجار در کلاس قابل تحمل است. مثلاً معلم باید به دانش آموز بفهماند که انجام‌دادن عملی خارج از قوانین و مقررات کلاس شاید یک دفعه اشکال نداشته باشد ولی با تکرار همان کارها باید منتظر واکنش منفی باشند. در صورتی که با ناهنجاری عمدی دانش آموزان برخورد نکنید، آنها دیگر از قوانین کلاس پیروی نخواهند کرد. برای جلوگیری از این اتفاق همه باید حدود رفتارهای ناهنجار را بدانند. همان‌طور که در تکنیک‌های قبلی گفته شد، نمی توان رفتارهای غیرعمدی دانش آموزان را مورد بازخواست قرار داد، ولی وقتی قوانین تعیین شد بعد از آن هرگونه رفتار ناهنجار سرپیچی عمدی از قوانین محسوب می شود.

بهترین حالت برای گوشزد کردن قوانین اعلام عمومی در کلاس برای همه دانش آموزان است. بعد در شرایط خاص می توان این قوانین را برای دانش آموزان به صورت تک تک یادآوری کرد. بعد از آن، وقتی تشخیص دهید دانش آموزی به صورت عمدی از قوانین سرپیچی می کند، دیگر از تکنیک های هشدار دهنده نمی توان استفاده کرد. در صورت عدم برخورد با رفتار ناهنجار برای بقیه دانش آموزان هم سرپیچی از قوانین کلاس مسئله‌ای عادی می شود.

برای واکنش های خود نسبت به رفتارهای ناهنجار دانش آموزان از قبل برنامه ریزی کنید. مثلاً در واکنش به رفتار ناهنجار ممکن است از دانش آموز بخواهید آن عمل را تکرار نکند. در مرحله بعد در صورت تکرار دانش آموز باید عذرخواهی کند و در مرحله بعد جریمه ای برای او تعیین کنید. این توالی و سلسله مراتب واکنش معلم به رفتارهای ناهنجار دانش آموز شبیه کارتهای زرد و قرمز یک داور در مسابقه فوتبال است که در مراحل مختلف تکرار یک رفتار به بازیکن داده می شود.

منبع: قلم چی

گسترش دامنه برنامه‌های ارزیابی (آموزشی) بین‌المللی

به‌طور کلی فرهنگ و رویه غالب آموزشی بین کشورهای مختلف متناسب با دفعات کاربرد یک رویکرد آموزشی خاص متفاوت است. اما یافته‌ها نشان می‌دهد که رویکردهای نوین در زمینه آموزش نسبت به انواع سنتی آن تاثیر بهتری بر سطح یادگیری و فرآیند آموزش دانش‌آموزان دارند. رویه‌های نوین بر تاثیر محیط آموزشی و نحوه طراحی آن بر خروجی‌های نهایی فرآیند یادگیری دانش‌آموزان تاکید دارد. از سال 2005 طی 9 سال، پیشرفت تکنولوژی، سیستم آموزشی را قادر ساخته تا بر محدودیت‌های ارزیابی مبتنی بر کاغذ[1] (امتحانات کتبی) غلبه کند و امروزه بتوان "مهارت‌های حل مسائل"[2] در دانش‌اموزان را در سطوح آموزشی مورد ارزیابی قرار داد.

به‌منظور گسترش رویه‌های نوین آموزشی، در دهه 1970 و 1980 میلادی نخستین برنامه ارزیابی بین‌المللی از طریق تحقیقات انجمن بین‌المللی در قالب "ارزیابی دستاوردهای آموزشی"[3] یا IEA شروع به کار کرد. فلسفه این پژوهش‌ها تمرکز بر دستاوردهای آموزشی به‌جای درنظر گرفتن نتایج آزمون کتبی بود. به‌ بیان دیگر، محققان در این تلاش بودند که تاثیر یادگیری مفاهیم درسی را در قالب نتایج مثبت آن در سایر فعالیت‌های دانش‌آموزان جست‌و‌جو کنند. دلیل آن نیز این مسئله بود که آشکارترین پدیده قابل ملاحظه در تمامی رویه‌های آموزشی این معضل بود که دانش‌آموزان علی‌رغم تسلط بر مفاهیم درسی نمی‌توانستند آن‌ها را در زمینه‌ای دیگر بکار برند. علاوه بر این، رویه‌های آموزشی سنتی به‌دلیل عدم انعطاف، قابلیت انتقال دانش کسب شده در دانش‌آموزان در حوزه‌های دیگر را محدود می‌کند و به‌نوعی یک رویه تک بعدی و راکد محسوب می‌شدند. به‌همین دلیل میزان کارایی این رویکردها امکان بهبود و گسترش دانش آموزشی محصلین را از بین برده بود.

 این یافته‌ها موجب ایجاد تغییر در پژوهش‌های IEA و نحوه ارزیابی گرایشات بین‌المللی ریاضیات و مطالعه علوم(TIMSS)[4] شد. (ارزیابی‌های که از سال 1995 به‌صورت منظم هر چهار سال یک‌بار برگزار می‌شوند). چهارچوب رویکردهای جدید به‌گونه‌ای طراحی شد که ارزیابی و میزان شایستگی دانش‌آموزان را با فاکتورهای دیگری مورد بررسی قرار دهد. در حال حاضر یکی از تازه‌ترین چهارچوب‌های ارزیابی TIMSS بر عناصری چون فهم دانش، کاربرد آن و نحوه استدلال در آن تمرکز دارد.

اگرچه ارزیابی توانایی کاربرد دانش در زمینه‌های دیگر، هدف اصلی برنامه‌های ارزشیابی بین‌المللی بود اما باید اذعان کرد آن‌چه تاثیر مهمی بر گسترش دامنه آموزش و توانایی تغییرشکل آن در ابعاد دیگر داشت در واقع انقلاب شناختی در علم روانشناسی بود. شناخت زوایای درونی انسان دامنه جدیدی در سیستم‌های ارزشیابی بین‌المللی شامل تحقیق در مورد فرآیندهای پردازش اطلاعات در انسان و توجه به دانش و مهارت به عنوان خروجی‌‌های اصلی فرآیند یادگیری شد. به‌دیگر بیان محققین دریافتند که با توجه به نحوه تحلیل اطلاعات در انسان آن‌ چیزی که باید به‌عنوان ارزشیابی میزان یادگیری او در زمینه‌ای خاص مورد استفاده قرار گیرد آزمون کتبی نیست بلکه توانایی یا به‌عبارتی مهارت کسب شده از آن دانش برای حل مسائل است.

بنابراین، طی سال‌های اخیر سیستم‌های آموزشی از تکیه بر رویه‌های سنتی که در آن چند رشته علمی خاص مورد بررسی قرار می‌گرفت به سمت ایجاد دامنه‌ای برای بروز عملکرد و دستاوردهای علمی حاصل از یادگیری در حال گذار است. ایجاد رویه‌های ارزیابی که تسلط دانش‌آموزان را در مباحث آموزشی در زمینه‌های مختلف مورد بررسی قرار می‌دهد به نحوه طراحی محیط آموزشی بستگی دارد. برای مثال معلم محور بودن کلاس درس یا ایجاد فضایی انتقادی و چالش‌برانگیز برای تحریک دانش‌آموزان در شرکت در موضوعات مطرح شده در کلاس. در حال حاضر سیستم‌های آموزشی قصد دارند با ایجاد بسترهای مختلف این‌چنینی در کلاس درس، مهارت‌های آموزشی یا توانایی حل مسئله را به دانش‌آموزان یاد دهند نه یک دانش راکد و تک بعدی. 

[1] Paper-based assessments

[2] Problem-solving skills

[3] Evaluation of Educational achievement

[4] Trends  in  International mathematics and Science Study

منبع:

قلم چی

آموزش ساعت به کودکان

• توضیحات

شاید خوندن ساعت برای کودک کمی سخت باشه، اما شما به عنوان والدین یا معلم میتونید آموزش ساعت به کودکان رو به یه کار سرگرم کننده تبدیل کنید.

در این مقاله روش آموزش ساعت به کودکان رو یاد میگیرید.

بخش اول: آموزش مفاهیم پایه

1- شمردن تا عدد 60.

کودک برای اینکه زمان رو بگه، باید بتونه تا 60 بشمره. به فرزند یا دانش آموزتون بگید، از عدد یک تا 60 رو روی یه برگه بنویسه، دقت کنید هر عددی که مینویسه رو بتونه درست بخونه، در نهایت این برگه رو روی دیوار اتاق کودک بچسبونید تا بتونه به طور منظم اعداد رو مرور کنه.

وقتی که در جایی مثل بانک یا میوه فروشی هستید، به اعداد روی ترازو یا باجه های نوبت دهی بانک  اشاره کنید و از فرزندتون بخواید به اونها توجه کنه و اعداد رو بخونه .

سعی کنید اعداد رو با وزن و آهنگ بخونید تا کودک راحت تر اعداد رو حفظ کنه.

برای اینکه کودک رو تشویق کنید اعداد رو حفظ کنه، بهش جایزه بدید.

2- شمردن پنج تایی.

شمردن اعداد مضرب پنج، به یادگیری ساعت کمک بیشتری میکنه.در این مرحله کودک باید از 0 تا 60 رو به صورت پنج تا پنج تا بنویسه.

همینطور که کودک این اعداد رو مینویسه ازش بخواید که اونها رو بخونه.اگه در خوندن اعداد مشکل داشت، بهش باد بدید که هر عدد به 5 یا 0 ختم میشه.

در اینجا هم میتونید اعداد رو با وزن و آهنگ بخونید و یا حتی میتونید حرکات موزون را هم به اون اضافه کنید!
نمونه ی آهنگ های شمارش اعداد رو میتونید در اینترنت پیدا کنید.

3- مفاهیم اصلی زمان را به او یاد بدهید.

منظور از مفاهیم اصلی زمان، صبح، ظهر، بعد از ظهر و شب هست. سعی کنید با کارهایی که در این زمان ها انجام میدید، این مفاهیم رو به کودک یاد بدید، و بعد از کودک بپرسید که مثلاً صبحانه خوردن یا خوابیدن در کدام مرحله اتفاق می افته.

برای مثال در صبح صبحانه میخوریم و دندونامون رو مسواک میزنیم. در ظهر ناهار میخوریم و احتمالاً کمی میخوابیم. در شب کتاب میخونیم و میخوابیم.
میتونید از فرزندتون بپرسید که چه اتفاقاتی در صبح و یا شب  می افته؟
میتونید یک برنامه روزانه درست کنید و کارهای روزمره رو در طول روز به کودک نشون بدید.

بخش دوم: یک ساعت با فرزندتان درست کنید.

1- دو عدد مقوای دایره ای و یک ساعت عقربه ای تهیه کنید.

با مقواهای دایره ای یک ساعت میسازیم و ساعت ، مرجع ما برای ساخت ساعت میشه.

مقواها رو  روی میز بگذارید و با کودک پشت میز بشینید ، کودک از اینکه بدونه میخواد خودش ساعت درست کنه خیلی هیجان زده میشه.
کودک رو سورپرایز کنید. برای مثال بگید “حدس بزن امروز قراره چه کار کنیم؟” “قراره ساعت بسازیم!”

2- تا کردن صفحه کاغذ به دو نیم .

 به کودک یک صفحه کاغذی دایره ای شکل بدید و ازش بخواید که صفحه را به دو نیم تا کنه، سپس اون رو 90 درجه بچرخونه و دوباره تا کنه. در نهایت یه نقطه وسط این صفحه دایره ای شکل قرار میگیره که از اون باید به عنوان مرجع استفاده کنید.

3- روی مقوا ساعت ها را بنویسید.

 از کودک بخواید اعداد رو مشابه ساعت  روی مقوا دایره ای شکل بنویسه. مثلاً عدد 12 رو در بالای دایره بنویسه، این کار رو برای اعداد 3،6 و 9 نیز انجام بده. 

4- ساعت را کامل کنید. 

وقتی که کودک اعداد 12 و 3 و 6 و 9 رو نوشت از او بخواید که اعداد بعدی رو هم بنویسه.برای راهنمایی ساعت رو بهش نشون بدید.

برای مثال از کودک بپرسید که جایگاه عدد یک کجاست؟ و کودک  باید عدد یک رو در جای درست ساعت بنویسه، این کار رو برای تمام اعداد تکرار کنید.

5- ساعت را به برش های مساوی تقسیم کنید.

از کودک بخواید از وسط ساعت به سمت هر عدد یک خط با رنگ متفاوت رسم کنه.

میتونید رنگ های یک رنگین کمان رو به ترتیب تکرار کنید. این کار به کودک کمک میکنه رشد اعداد رو راحت تر درک کنه.

6- عقربه های ساعت را درست کنید. 

روی یه مقوای دیگه دو تا عقربه ساعت بکشید یکی بزرگتر برای عقربه دقیقه شمار و کوچکتر برای عقربه ساعت شمار و سپس از کودک بخوهید آنها رو با قیچی ببرد.

اگه کودک  کم سنه و کار با قیچی براش خطرناکه، خودتون عقربه ها رو ببرید.

7- عقربه ها را در جای خود بگذارید.

عقربه ها رو با سوزن ته گرد وسط ساعت متصل کنید به طوری که عقربه ساعت شمار بالاتر از عقربه دقیقه شمار باشد. سوزن ته گرد،در پشت ساعت  رو خم کنید تا خطرناک نباشه.

8- ساعت اصلی و ساعت خودتتان را جلوی فرزندتان بگیرید. 

از کودک بخواید که بگه چه چیزهای دیگری باید به ساعت اضافه کنه و اگه چیزی نیاز نیست میتونید ادامه بدید.

بخش سوم: کار با ساعت ها..

1- تفاوت عقربه ها را نشان دهید.

 به ساعت اشاره کنید و از کودک در مورد تفاوت عقربه ها سوال بپرسید. اگر گیج شد، کودک رو راهنمایی کنید که یکی از عقربه ها بلند و دیگری کوتاه است.

2- روی عقربه ها برچسب بزنید.

هنگامی که کودک متوجه تفاوت بین عقربه ها شد از او بخواهید تا روی عقربه ها برچسب بزند و اسمشان را روی آنها بنویسد تا آنها را گم نکند.

3- کار عقربه ساعت شمار را توضیح دهید. 

عقربه دقیقه شمار را روی عدد 12 قرار بدید و به کودک بگید که ” عقربه ساعت شمار روی هر عدد باشه، آن ساعته. مثلاً اگر روی 3 باشهساعت 3 است.”عقربه ساعت شمار رو حرکت بدید و تمام ساعت ها را به کودک بگویید و از او بخواید تا با شما تکرار کنه.

عقربه ساعت شمار رو درست رو به روی عدد قرار بدید.

حتی میتونید ساعت ها رو با فعالیت هایی که در آن ساعت انجام میدید ترکیب کنید مثلاً ساعت رو روی 9 قرار بدید و بگید که حالا وقت خوابه!

4- از فرزندتان امتحان بگیرید.

با کمک کودک در یک برگه فعالیت های یک روز رو از ساعت 5 صبح تا 7 شب بنویسید و زمان انجام دادن آنها رو کنارشان یادداشت کنید. سپس  ساعت آن فعالیت رو بخونید و از  کودک بخواید که آن ساعت رو به شما نشان بده و ببینید که کودک ساعت رو درست نشون میده یا نه؟
برای مثال بگید:”ساعت 3 بعد از ظهر ، مدرسه ات تمام شده . به من ساعت 3 رو نشون بده.”

بخش چهارم: کار با دقیقه ها..

1- معنای دوگانه اعداد را توضیح دهید.

 برای مثال به کودک توضیح بدید که عدد 1 علاوه بر اینکه نشان دهنده ساعت یک میباشد ، به معنی دقیقه 5 هم هست.

در این مورد شاید کودک گیج بشه، برای اینکه بهش کمک کنید تا این مفهوم رو متوجه بشه بهش بگید اعداد دو هویت مخفی و آشکار دارن.
برای مثال بگید هویت مخفی عدد 1 عدد 5 است. و از کودک بخواید، عدد 5 رو خیلی کوچک، زیر عدد یک بنویسه، این کارو برای همه عددها تکرار کنه.
 میتونید دقیقه ها رو به صورت 5 تا 5 تا با ریتم و آهنگ خاصی برای کودک بخونید تا بهتر بتونه اونها رو حفظ کنه.

2- نقش عقربه دقیقه شما را توضیح دهید.

به کودک بگید هویت مخفی یک عدد وقتی نمایان میشه که عقربه دقیقه شمار به سمت آن عدد باشه. عقربه ساعت شمار رو روی یک عدد دلخواه نگه دارید و عقربه دقیقه شمار رو روی عددها بگیرید و دقیقه مربوط به آن رو بگید و از کودک بخواهید تکرار کنه.
برای مثال عقربه دقیقه شمار را روی عدد 2 بگیرید و بگید “حالا دقیقه 10 است” و …

3- توضیح دهید که چگونه دقیقه و ساعت را با هم بخوانیم.

 وقتی که  کودک مفاهیم دقیقه و ساعت رو فهمید، باید نحوه استفاده از هر دوی اونها رو بهش یاد بدید.

با ساعت های ابتدایی شروع کنید مثل 1:30 یا 2:15 و ..
عقربه ساعت شمار را روی عدد مورد نظر و عقربه دقیقه شمار را روی دقیقه مورد نظر قرار بدید و از کودک بپرسید ساعت چنده.
برای مثال عقربه ساعت شمار را روی عدد 3 و عقربه دقیقه شمار را روی عدد 8 بگذارید و بگید ساعت 3:40 است چون عقربه ساعت به عدد 3 اشاره میکنه و عقربه دقیقه شمار به عدد 8 اشاره میکنه و هویت مخفی عدد 8 ، دقیقه 40 است!
این کار رو آنقدر تکرار کنید تا  کودک از گمراهی خارج بشه.

4- دقیقه های دیگر را نیز اضافه کنید. 

وقتی که فرزندتون مفهوم فاصله های 5 دقیقه ای رو فهمید ، بین هر فاصله 4 تیک دیگر برای دقیقه های دیگر بگذارید..
بین ساعت های 12 و 1 اسم 4 تیک اول را به ترتیب 1و2و3و4 بگذارید و از فرزندتون بخواهید تا بقیه تیک ها را خودش نامگذاری کنه و با صدای بلند براتون بخونه. سپس عقربه دقیقه شمار رو روی یکی از این تیک ها بگذارید و از کودک بخواید تا دقیقه رو براتون بخونه.
برای مثال عقربه ساعت شمار را روی ساعت 3 بگذارید و عقربه دقیقه شمار را روی دقیقه 4 و بگید حالا ساعت 3:04 است.این پروسه را آنقدر تکرار کنید تا فرزندتون یاد بگیره چطور باید دقیقه ها رو بخونه.

5- از فرزندتان امتحان بگیرید.

با کمک فرزندتون در بین ساعات 7 صبح تا 5 عصر یک لیست از فعالیت ها به همراه زمان های مرتبطشان بسازید و از کودک بخواید زمان هر کدوم از فعالیت ها را براتون نشون بده.

اگه در ابتدای کار احساس کردید به کمک نیاز داره، راهنماییش کنید فقط توجه داشته باشید که این کار رو آنقدر تکرار کنید تا فرزندتون بدون کمک شما تمام ساعت ها رو نشون بده.
فرزندتون را با جایزه دادن تشویق کنید ، به پارک ببریدش، براش بستنی بخرید یا یه جشن کوچیک براش بگیرید.

6- چالش نهایی.

وقتی که فرزندتون در خوندن ساعت با ساعتی که خودتون ساختید استاد شد با او ساعت واقعی رو کار کنید و مطمئن بشید تمامی مفاهیم خوندن ساعت رو متوجه شده .

حتما بخوانید: چطور تند خوانی کنیم؟

منبع: عینکی

آموزش ترجمه با گوگل ترنسلیت

اطلاعات و مطالب  زیادی در اینترنت وجود داره که اغلب به زبان های دیگه نوشته شدن و برای درک بهترشون، باید اونها رو ترجمه کنیم، اینجاست که نقش مترجم گوگل پررنگ میشه!
 میتونید از گوگل ترنسلیت برای ترجمه متن های کوتاه و یا کل مطالب یک وب سایت استفاده کنید.

بخش اول : ترجمه یک یا چند جمله با گوگل ترنسلیت

1- وارد وب سایت گوگل ترنسلیت به آدرس “translate.google.com ” شوید.

گوگل ترنسلیت یک مترجم کامل نیست، گاهی اوقات جمله ها را درست ترجمه نمیکنه یا جملات رو خیلی عجیب و غریب ترجمه میکنه.

گوگل ترنسلیت میتونه در فهم مطلب و موضوع به شما کمک کنه اما نمیتونه یه ترجمه کامل و بدون نقص به شما تحویل بده.

2- متنی که میخواهید ترجمه شود را کپی کنید. 

میتونید متن مورد نظرتون برای ترجمه رو از هر جایی مثل یک وب سایت کپی کنید.

3- متن کپی شده را در کادر سمت چپ سایت گوگل ترنسلیت پیست کنید.

میتونید متن مورد نظرتون رو هم در این کادر تایپ کنید.

4- برای نوشتن حروف غیر لاتین از دکمه “Handwriting” استفاده کنید.

این دکمه درست مثل یک مداد عمل میکنه و برای نوشتن حروف غیر لاتین بهتون کمک میکنه.

5- اگر مترجم گوگل زبان متن شما را خودکار پیدا نکرد خودتان زبان نوشته تان را مشخص کنید.

در بخش بالایی کادری که متن مورد نظرتون برای ترجمه رو وارد کردید زبان های  مختلفی وجود داره، روی دکمه “▼” کلیک کنید تا زبان های دیگر رو هم ببینید.

6- روی دکمه “Ä” کلیک کنید تا کاراکترهای لاتین را نمایش دهد.

اگه زبان متن موردنظرتون عربی یا ژاپنی باشه این گزینه بیشتر به کارتون میاد.

7- روی دکمه “Listen” کلیک کنید تا متنی که نوشتید را بشنوید! 

برای آشنایی با نحوه تلفظ کلمات میتونید از این دکمه استفاده کنید.

8- به متن ترجمه شده در کادر سمت راست نگاه کنید. 

گوگل به طور پیش فرض نوشته رو به زبانی که قبلاً به اون ترجمه کردید بر میگردونه. برای انتخاب زبان مورد نظرتون از دکمه های موجود در بالای کادر استفاده کنید.
اگه متن شما به صورت خودکار ترجمه نشد، روی دکمه “Translate” کلیک کنید.

9- ترجمه خود را در راهنمای لغات ذخیره کنید.

 راهنمای لغات در واقع مجموعه ای از کلمات ترجمه شده هستن که قبلاً ترجمه کردید، با کلیک کردن روی دکمه “Phrasebook” میتونید به این مجموع دسترسی پیدا کنید. 

10- روی دکمه “Listen” در زیر متن ترجمه شده کلیک کنید تا آن را بشنوید.

11- اگر متوجه اشتباهی شدید آن را اصلاح کنید. 

اگه گوگل ترنسلیت کلمه ای رو اشتباه ترجمه کرد میتونید با کلیک روی دکمه “Wrong?” اون کلمه رو اصلاح کنید، سپس روی دکمه “Contribute” کلیک کنید، این تغییرات توسط گوگل ترنسلیت پیاده سازی میشن. 

بخش دوم : ترجمه یک وبسایت با گوگل ترنسلیت

1- وارد وب سایت گوگل ترنسلیت به آدرس “translate.google.com ” شوید.

2- لینک صفحه ای از وبسایت را که میخواهید ترجمه شود را کپی کنید.

لینک صفحه در قسمت آدرس بار مرورگر قابل مشاهده است. توجه کنید که آدرس رو به طور کامل کپی کنید.

3- لینک سایت  را در کادر سمت چپ گوگل ترنسلیت وارد کنید.

4- زبان سایتتان را از قسمت بالای کادر انتخاب کنید. 

گوگل ترنسلیت همیشه قادر به شناسایی زبان سایت نیست. اگه این اتفاق برای شما افتاد، خودتون به صورت دستی زبان سایت رو انتخاب کنید. برای مشاهده زبان های مورد نظر روی دکمه “▼” در بالای صفحه کلیک کنید. 

5- زبانی را که میخواهید سایتتان به آن زبان ترجمه شود را انتخاب کنید.

گوگل به طور پیش فرض سایتتون رو به هر زبانی که از قبل استفاده کرده باشید ترجمه میکنه، برای انتخاب زبان های بیشتر از دکمه های بالای کادر استفاده کنید.

6- روی لینک کادر سمت راست کلیک کنید تا صفحه ترجمه شده برایتان باز شود. 

گوگل ترنسلیت سعی میکنه تا وب سایت رو به طور کامل ترجمه کنه، اما ممکنه نتونه برخی از کلمات رو ترجمه کنه، همچنین  قادر بهترجمه متن روی عکس نیست.

7- در بالای صفحه زبان ترجمه را عوض کنید. 

میتونید زبان ترجمه را به هر زبانی که گوگل پشتیبانی میکند عوض کنید.

8- روی دکمه “Orginal” کلیک کنید تا سایت به زبان اصلی خود برگردد.

بخش سوم : استفاده از اپلیکیشن موبایل گوگل ترنسلیت

1- برنامه مترجم گوگل را دانلود کنید.

 شما میتونید این برنامه را به صورت رایگان از سایت ها یا مارکت های مربوط به سیستم عامل موبایلتون دانلودکنید.

2- میخواهید نوع ورودی متن به چه شکل باشد؟

در اینجا چند گزینه برای انتخاب نوع ورودی برای ترجمه داریم:
*Type : اگه این گزینه رو انتخاب کنید، باید متن رو تایپ کنید، همزمان با تایپ متن، میتونید من ترجمه شده رو هم ببینید.
*Camera :  با استفاده از این گزینه میتونید از متن مورد نظر یک عکس بگیرید، گوگل ترنسلیت تلاش میکنه تا تصویر رو پردازش کنه و سپس اون رو ترجمه کنه.

*Speech : با استفاده از این گزینه، گوگل ترنسلیت هر آنچه را که شما میگویید ترجمه میکنه.
*Handwriting: با استفاده از این گزینه، باید متن مورد نظر رو بنویسید. این گزینه برای کاراکتر های غیر لایتین کاربرد بیشتری داره.

3- پذیرفتن ترجمه. 

بعد از وارد کردن متن، در بخش پایین میتونید متن ترجمه شده رو ببینید.روی دکمه “→ ” کلیک کنید تا اطلاعات در صفحه اصلی بارگذاری شوند.

اگه کاراکتر های لاتین مناسب باشند میتونید اونها رو هم ببینید، برای اضافه کردن این کلمات به راهنمای لغات میتونید روی دکمه ستاره کلیک کنید.

بخش چهارم : استفاده از مترجم گوگل در یوتیوب

1- وارد وب سایت گوگل ترنسلیت به آدرس “translate.google.com ” شوید.–

گوگل ترنسلیت سایت یوتیوب ر, به طور خودکار باز میکنه، البته اگر این دسترسی را قبلاً ازش نگرفته باشید.

2- لینک ویدئو مورد نظر رو در کادر سمت چپ گوگل ترنسلیت وارد کنید.

3- زبان ویدیو را انتخاب کنید.

البته در صورتی که گوگل ترنسلیت به صورت خودکار زبان ویدئو رو نشناخت!

4- یک زبان دیگر را در کادر سمت راست انتخاب کنید. 

زبان انتخابی تاثیری روی ویدئو نداره اما دقت کنید که زبان انتخاب شده متفاوت باشه در غیر این صورت با خطا مواجه میشید.

5- روی لینک ایجاد شده در کادرسمت راست کلیک کنید تا ویدئو بارگذاری شود. 

ممکنه نظرات ویدئو به درستی ترجمه نشده باشن، اما همین که ویدئو بارگذاری بشه یعنی مراحل رو به درستی رفتید.

حتما بخوانید: 5 روش ساخت فلش کارت

منبع: عینکی