دانش آموزان، در فصل بهار در آستانهی تعطیلات تابستانی و همچنین امتحانات پایان سال قرار دارند. امتحانات پایان سال برای دانش آموزان استرس و اضطراب ایجاد می کند که این اضطراب می تواند در زندگی روزمرهی دانش آموزان و اطرافیانشان مشکل ایجاد کند. برای آمادگی در این دورهی پر استرس از زندگی دانش آموزان چه باید کرد؟ در این نوشتار پنج نکته برای تحمل استرس و غلبه بر آن ارائه شده است:
1- منظم باشید.
نکات درسی را یادداشت کنید، زمانهای مهم را بر روی تقویم خود مشخص کنید، برای رویدادها و اتفاقات مهم پیشرو یادآور[1] تنظیم کنید و جای وسایلتان را بدانید. برای تنظیم برنامه ی زمانی خود وقت بگذارید و وظایف بزرگ را به وظایف کوچکتر تقسیم کنید. اگر هرروز اندکی برای امتحانات آماده شوید، نیازی به بیدار ماندن در شب امتحان نخواهد بود. منظم بودن یک راه ساده برای آسان کردن زندگی است.
2. یک برنامه تنظیم کنید.
برای هر روز زمان مطالعه ای مشخص کنید، حتی اگر در آن روز هیچ تکلیفی ندارید. وقتی یک گام از وظایفتان جلوترید، آمادهسازی بهتری خواهید داشت و احساس میکنید بر اوضاع مسلط هستید.
3. برای خود زمان بگذارید.
برای استراحت و تفریح در بین مطالعه وقت بگذارید. خودتان را مجبور به نشستن برای زمانهای طولانی نکنید. در زمانهای استراحت پیادهروی کنید، ورزش کنید یا اتاقتان را مرتب کنید. وقتی یک ساعت درس خواندید از روی صندلی بلند شوید و راه بروید. برای زمان استراحت خود فعالیتی را انتخاب کنید که از انجام دادنش لذت میبرید.
4. مراقب سلامتی خود باشید.
سعی کنید در هنگام مطالعه از خوراکیهای مفید استفاده کنید. به یاد داشته باشید، غذا سوختی است که بدنتان برای ادامهی مسیر نیاز دارد. هرچه سوخت ورودی به بدن بهتر باشد، عملکرد شما بهتر خواهد بود. بدن شما به استراحت نیز نیاز دارد. زمانی که استرس دارید، عملکرد شما با 7 تا 9 ساعت در شبانهروز خواب بهبود خواهد یافت.
5.خلاق باشید.
ازآنجاکه زمان زیادی برای سپری کردن با دوستانتان ندارید، سعی کنید در تنظیم دیدارها با دوستانتان خلاقیت به خرج دهید. برای مثال، جلسات مطالعهی گروهی تشکیل دهید یا باهم به کلاسهای ورزشی بروید. سعی کنید یکدیگر را در برنامهی روزمرهتان شریک کنید، تا هم به برنامهی روزانهتان برسید و هم با دوستانتان وقت بگذرانید.
مترجم:هادی رضوانی
منبع: قلم چی
کنکور را که پشت سر میگذاریم، باید تصمیم سرنوشت سازی بگیریم. انتخاب رشته و دانشگاه تقریباً نخستین تصمیم بزرگ سالانه افراد است ولی به نظر میرسد انتخاب دانشگاه چندان اهمیتی نداشته باشد. تحقیقات نشان داده است بیشتر دانشجویان از دانشگاهی که نهایتاً در آن پذیرفته میشوند راضی خواهند بود و از طرف دیگر، دانشگاهها فرق چندانی باهم ندارند. این ادعاها شاید به نظرتان مسخره بیاید ولی منظور از شباهت دانشگاهها، شبیه بودن فضای کلاسها و برنامه درسی آنهاست. درسهای ریاضی 1 یا شیمی آلی 2 در همه دانشگاهها تقریباً یکسان است. اگر وضعیت مالی عالیای ندارید، باید حواستان به هزینه دانشگاه هم باشد. بعد مسافت هم برای بعضی افراد اهمیت زیادی دارد.
دو دلیل اصلی برای شبیه بودن نحوه آموزش در دانشگاهها وجود دارد: نخست اینکه ابزار مناسبی برای سنجش کیفیت تدریس اساتید وجود ندارد و اساتید نیز پاداش یا انگیزهای قوی برای بهبود توانایی خود ندارند و هرچه رتبه دانشگاه بهتر باشد، تأکید بر تدریس بهتر کاهش پیدا میکند چرا که اساتید بیشتر درگیر بهتر کردن پژوهشهای خود هستند.
از طرف دیگر، تقریباً تمام اساتید مدرک خود را از مؤسسات مشابهی گرفتهاند و کتابها و دورههای یکسانی را گذراندهاند. بنابراین بیشترشان به همان روشها پایبند خواهند بود.
بنابراین آموزش استاندارد استادها منجر به آموزش استاندارد دانشجویان خواهد شد. مثلاً تمام دانشگاه، به دانشکدههای یکسانی تقسیم شدهاند-هنر،فنی، علوم، ادبیات و ...- چرا که اساتید، مدرک خود را در این رشتهها دریافت کردهاند. واحدها در سطح فوقدیپلم و کارشناسی تقریباً یکساناند ولی هرچه سطح تحصیلی بالاتر میرود و درسها تخصصیتر میشوند، تنوع درسها نیز افزایش مییابد چرا که اساتید شروع به تدریس موضوع تخصصی خود میکنند. اساتید نیز برای گرفتن مدرک، باید توانایی پژوهش مناسبی میداشتند و توانایی تدریس و خلاقیت آنها معیاری برای تأییدشان بهعنوان استاد نبوده است. بنابراین میتوان گفت دانشگاهها از نظر نحوه تدریس، مراجع آموزشی و تعهد اساتید وضعیت تقریباً مشابهی دارند.
هرچند باورش سخت است ولی پژوهشهای متعددی این ادعا را تأیید کردهاند. پژوهشهایی که سطح چالشهای دانشگاهی، کیفیت تدریس، میزان تعامل دانشجو و استاد و کیفیت محیط دانشگاه را سنجیدهاند به این نتیجه رسیدهاند که اختلافنظر دانشجویان یک دانشگاه نسبت به این معیارها، بسیار بیشتر از اختلاف میانگین نظر دانشجویان بین دو دانشگاه مختلف است. یعنی برای مثال، نظر دانشجویان دانشگاه هاروارد در مورد کیفیت آموزش در این دانشگاه با یکدیگر اختلاف بسیاری دارد درحالیکه اگر میانگین نظر آنها را در نظر بگیریم، با میانگین نظر دانشجویان یک دانشگاه پایین ردهتر شباهت زیادی خواهد داشت و درکل، تفاوت اساسی در تجربه و کیفیت تدریس، به عهده خود دانشجویان است.
مترجم: جواد تمنانلو
منبع: قلم چی
چگونه عنوان مقاله را تجزیه و تحلیل کنیم؟
در ابتدا باید بفهمیم که عنوان مقاله از ما چه میخواهد. عنوان مقاله را به آرامی و با صدای بلند برای خود بخوانید. در جستجوی کلمات دستوری یا راهنمایی باشید که در فهم عنوان مقاله به شما کمک میکنند.
تجزیه و تحلیل | بررسی دقیق، تقسیم موضوع یا مبحث به ایدهها و قسمتهای کوچکتر. توجه به این موضوع که چگونه همهی بخشها با هم همخوانی دارند. نشان دهید که روابط بین بخشها را درک کردهاید. |
سنجیدن | برآوردکردن درجهی درستی هر مطلب. ارائهی هر استدلال مبتنی بر شواهد. ارائهی استدلالهای مخالف. بیان کنید که تا چه حد با گزارهی اصلی موافقید. |
مقایسه و همسنجی | بحث کردن در مورد شباهتها و تفاوتها. نتیجهگیری از روی محدودههای مشترکی که مستلزم ارزیابی است. |
بررسی | بیان آن چه دربارهی هر چیزی که فکر میکنید یا مشاهده کردهاید. حمایت از نظرات خود با ارائهی شواهدی از منابع دیگر یا تجربهی فردی. بیان دیدگاههای مخالف و شرح دادن ارتباط آنها با دیدگاه اصلی خود. |
تعریف کردن | ارائهی معنی دقیقی دربارهی هر چیز. ارائهی توضیحات و تفسیرهای مختلفی که ممکن است وجود داشته باشند. |
اثبات | بیان واضح هر نکته یا موضوع با ارائهی شواهد و مثالهایی بهمنظور آشکار کردن و فهماندن آن. |
توصیف | مرور کلی ویژگیهای اصلی هر نکته یا موضوع، همراه با، شرح مفصل و کامل آن. |
بحث | بررسی و رسیدگی دقیق به موضوع از طریق استدلال. کنار هم قراردادن دیدگاههای مختلف. استفاده از شواهد منتخب برای مطرح کردن یک ادعا به نفع یا بر ضد یک استدلال، بررسی نتایج موضوع. |
ارزیابی | سنجیدن، توضیح دادن و برآوردکردن ارزش هر نکته و بخش یا پاراگراف. |
بررسی | بررسی دقیق، در نظر گرفتن جزئیات، بیان حقایق کلیدی و مسائل مهم در بارهی موضوع. |
توضیح | شفاف و واضح کردن مطلب، ارائهی دلایلی از اینکه چرا و چگونه هر چیزی اتفاق میافتد و منظور از هر اصطلاح یا عبارت در یک متن خاص چیست. |
تفحص | اتخاذ رویکردی سؤالگونه و در نظر گرفتن دیدگاههای مختلف و در صورت امکان، گرد هم آوردن و ارتباط دادن نظرات مخالف با هم. |
شناساندن | مشخص کردن و توصیف نکات کلیدی. |
روشن کردن | واضح کردن مطلب از طریق مثال یا شواهدی خاص. |
اشاره کردن | معطوف کردن توجهها به موضوع یا نکتهای، ولی نه در جزئیات زیاد. |
فهرست کردن | نام بردن مورد به مورد، بدون ذکر جزئیات. |
طرح کلی | ارائهی توصیفی کوتاه از نکات، ویژگیها و اصول اصلی. تأکید بر ساختار مقاله با صرفنظر کردن از جزئیات. |
نشان دادن (اینکه چطور) | نشان دادن بهصورت یک ترتیب منطقی و با ارجاع به شواهد مربوط به مراحل و ترکیب عواملی که هر چیزی را شکل میدهند. |
خلاصهسازی | ارائهی شرح مختصری از نکات اصلی، بدون ذکر جزئیات ضروری؛ معمولاً مثالهای کوتاه یا کلی کفایت میکند. |
تا چه حد | طرح سؤالی که مستلزم ارزیابی کامل شواهد در ارائهی استدلال است. بررسی توضیحات جایگزین در جایی که ممکن است. |
(منبع: دانشگاه کنت، 2008؛ دانشگاه برایتون، 2010؛ دانشگاه لستر، 2008)
مثالهایی از تجزیهی عنوان مقاله
"ایدههای ویگوتسکی و پیاژه را در بارهی رشد شناختی توصیف و با هم مقایسه کنید. در مورد جنبههای خاصی که فکر میکنید در کار کردن با کودکان کم سن و سال برای شما مفید است، توضیح دهید."
کلمات عملی به صورت پررنگ مشخص شدهاند. کلمات محتوایی نیز به صورت مورب نوشته شدهاند و موضوع بحث و محتوایی را که باید به آن بپردازید، مشخص میکنند. عنوان مقاله از شما میخواهد تا:
ایدههای ویگوتسکی در مورد رشد شناختی را توصیف کنید. ایدههای کلیدی وی را انتخاب و توصیف کنید. (برای هر ایده یک پاراگراف.)
ایدههای پیاژه در مورد رشد شناختی را توصیف کنید. ایدههای اصلی را مشخص کنید. باید تشخیص دهید که این ایدهها نیز مجموعهای دیگری از پاراگرافها را شکل میدهند.
ایدههای ویگوتسکی و پیاژه را مقایسه کنید. شباهتها و تفاوتهای بین آنها چیست؟ هر یک از این موارد یک پاراگراف مجزا را شکل دهند.
توضیح دهید که کدام جنبه از این ایدهها در کار کردن با کودکان و خردسالان برای شما حائز اهمیت است. هر جنبه، موضوع بحث یک پاراگراف خواهد بود.
همینطور که پیش میروید در این مرحله لازم است که نظر اصلی و اولیهی خود را در یک جمله، خلاصه و بیان کنید. مثلاً "به نظر ویگوتسکی، یادگیری منجر به رشد میشود و به همین دلیل او بر زمینهی اجتماعی تأکید میکند؛ اما پیاژه رشد را زمینهساز یادگیری میداند و بر مراحل رشد تأکید میکند. با این حال، هر دو یادگیری را فرآیندی فعال میدانند".
منبع: قلم چی
به نظرتان بهترین دانشگاههای ایران کداماند؟ پاسخ به این سؤال آنقدر واضح است که تقریباً همه جواب یکسانی به آن میدهند. ولی آیا این دانشگاهها بهترین کیفیت تحصیل را برای شما فراهم خواهند آورد؟ همینکه این رتبهبندیها ثابت هستند، نشان میدهد ربط چندانی به کیفیت تحصیلی آنها ندارد. آیا مطمئنیم که دانشگاههایی مانند تهران، شریف و امیرکبیر همیشه بهترین هستند؟ شاید اینطور باشد ولی وقتی این رتبهها برای چندین و چند سال ثابت باشند، حتماً رتبهبندی بر اساس متغیر دیگری صورت گرفته است.
شهرت این دانشگاهها به خاطر کیفیت تحصیل در آنها نیست و دلیلی ندارد دانشجوها در آنها بهتر و بیشتر فرابگیرند. در حقیقت، هیچکس نمیداند که چطور میتوان کیفیت تحصیل را اندازه گرفت. درواقع شهرت این دانشگاهها مرهون ترازهای بالای دانشجویان، مقالههای بیشتر اساتید و منابع مالی بزرگ آنهاست. نام و نشان این دانشگاهها، خود دانشجویان و اساتید برجستهتر و منابع مالی بیشتری را جذب میکند و این چرخه ادامه خواهد یافت.
درست است که اسم دانشگاه، میتواند کارفرمایان و شرکتها را بیشتر تحت تأثیر قرار دهد و حقیقت دارد که میانگین حقوق فارغالتحصیلان دانشگاههای برتر، کمی بیشتر از سایر دانشگاههاست، ولی آیا این تفاوت حقوق به دلیل کیفیت بهتر این دانشگاههاست یا استعداد درخشانتر دانشجویانشان؟ دو محقق، با بررسی حقوق افرادی که استعدادی مشابه داشتند ولی به دانشگاههای متفاوتی رفته بودند، دریافتند که دانشگاه بهتنهایی تأثیری بر حقوق فارغالتحصیلان ندارد و این تلاش و استعداد افراد است که حقوقشان را تعیین میکند.
بنابراین اگر قصد دارید برای وارد شدن به دانشگاهی برتر، رشتهای را انتخاب کنید که به آن علاقه چندانی ندارید یا هزینه سنگینی بپردازید، بهتر است تصمیمتان را دوباره سبکسنگین کنید. البته قدمت، فعالیتهای فوقبرنامه و ارتباط و شهرت اساتید دانشگاهها را نیز در تصمیم خود لحاظ کنید. شاید دانشگاهی نهچندان مطرح، اساتید برجستهای در رشته موردعلاقه شما داشته باشد و در عوض کوتاه آمدن در مورد شهرت دانشگاه، بتوانید از محضر بهترینها بهرهمند شوید.
مترجم: جواد تمنانلو
منبع: قلم چی
انتخاب رشته یکی از جدیترین تصمیمهایی است که افراد جوان با آن مواجه میشوند، بنابراین برای انجامش انرژی و زمان زیادی صرف میکنند. مقصود این نوشتار این نیست که انتخاب رشته هیچ اهمیتی ندارد، بلکه هدفش کاهش اضطراب این انتخاب است.
در نهایت، بیشتر دانشجویان از انتخاب خود راضی خواهند بود. این رضایت میتواند حاصل زحمت زیادی باشد که دانشجویان برای انتخاب رشته میکشند ولی بیشتر به سبب تجربه دوران دانشجویی است. دانشگاهها محیطهایی بسیار اجتماعیاند. کافی است چند هفته بگذرد تا سبک جدیدی از زندگی را فرابگیرید؛ از شستن لباسهای خودتان گرفته تا پیدا کردن دوستان جدید. این سبک زندگی، به شما در هویت بخشیدن به خودتان کمک خواهد کرد. شما به احتمال زیاد، نشانی از دانشگاه را بر تیشرت یا کیف خود خواهید داشت و نسبت به هم دانشکدهایهای خود تعصب پیدا خواهید کرد. خلاصه اینکه به دانشگاه خود احساس تعلق پیدا میکنید و این حس مستقل از دانشگاهی است که در آن پذیرفته میشوید. در پژوهشی که توسط نیویورک تایمز انجام شد، 54 درصد از دانشجویان، تجربه تحصیلی خود را عالی، 39 درصد خوب و تنها 7 درصد متوسط یا ضعیف دانستند.
درست است که همیشه احتمال دریافت تجربه تحصیلی بهتر در دانشگاههای دیگر وجود دارد، ولی بعید است شما از انتخابتان پشیمان شوید. بیشتر فارغالتحصیلان تا مدتهای مدید، از اینکه در فلان دانشگاه تحصیل کردهاند باافتخار یاد خواهند کرد. اگر آنها از انتخابشان پشیمان باشند، چرا باید چنین کنند؟ جالب اینجاست که در پژوهش نیویورک تایمز، تنها 5 درصد از شرکتکنندگان گفته بودند اگر به گذشته برگردند، دانشگاه دیگری را انتخاب خواهند کرد و تنها 4 درصد ذکر کرده بودند که انتخابشان اشتباه بوده است. شاخص دیگری برای تأیید این ادعا، درصد پایین دانشجویان انتقالی است. انتقال بین دانشگاهها چندان دشوار نیست ولی بیشتر دانشجویان ترجیح میدهند در رشته و دانشگاهی که برگزیدهاند بمانند. تازه بیشتر انتقالیها هم به خاطر آماده نبودن خود دانشجو برای زندگی دانشجویی و یا چالشهایی است که متأثر از موقعیت جغرافیایی دانشگاه است وگرنه تجربه و کیفیت آموزشی بهندرت دانشجویی را وادار به تغییر دانشگاه میکند.
تقریباً تمام دانشگاهها تجربهای مشابه را برای دانشجویان به ارمغان خواهند آورد: محیط زندگی، سبک زندگی، اجتماع و دوستان جدید. درسها و سبک تدریس تقریباً مشابه هستند و منابع درسی و آزمونها نیز شباهت زیادی باهم خواهند داشت. تجربه زندگی دانشجویی تغییری چشمگیر در شخصیت و هویت شما ایجاد خواهد کرد که مستقل از دانشگاه و رشته خواهد بود، بنابراین برای انجام انتخاب رشته، خیلی به خودتان سخت نگیرید و بدانید که به احتمال خیلی زیاد، در نهایت از انتخاب خود راضی خواهید بود.
مترجم: جواد تمنانلو
منبع: http://www.kanoon.ir/Article/208989