برای مطالعه ی قسمت قبلی این مقاله، به لینک زیر مراجعه کنید:
مشاوره و یادگیری درسی
مشاوره و یادگیری درسیمشاوره و یادگیری درسی
مشاوره و یادگیری درسیسری مقالات نوشتن مقاله (قسمت 4): ساختار مقاله
ساختار مقاله
مقدمه
مقدمه باید حسی شبیه سفر به متن اصلی را به خواننده منتقل کند. سعی نکنید صرفاً دوباره سؤال مقاله را بیان کنید، بلکه ببینید که از چه طریقی میخواهید به سؤال جواب دهید. دربارهی اهمیت موضوع مقاله توضیحی مقدماتی بدهید و طرح کلی روند مقاله را بیان کنید. مسائل کلیدی را که میخواهید به آنها بپردازید، به ترتیب و با ذکر علت مشخص کنید.
مقدمه معمولاً باید 5 تا 10 درصد از حجم کل مقاله را از آن خود کند.
مقدمه برای اولین موضوع مقالهای که در قسمت اول مطرح شد، میتواند به شکل زیر باشد:
ایدههای مونتسوری و پیاژه، هر دو بر درک ما از رشد کودکان و خردسالان تأثیرگذارند. در این مقاله، عناصر مهم در نظریههای رشد شناختی مونتسوری و پیاژه مورد مقایسه قرار میگیرند. جنبههایی از این نظریهها که ارتباط خاصی با برداشت شخصی من از کودکان و خردسالان دارند، مشخص و در نظر گرفته خواهند شد.
متن مقاله
اینجا همان جایی است که بهعنوان مقاله میپردازید و به سؤال نهفته در آن پاسخ میدهید. متن از دو پاراگراف مجزا تشکیل میشود. هر پاراگراف شامل یک نکتهی کلیدی است که تمرکز اصلی متن بر آن خواهد بود. بهعلاوه، هر پاراگراف در نوع خود کامل است و از لحاظ تأثیرگذار بودن میتواند یک مقالهی کوچک بهشمار آید.
پاراگراف اول باید با مقدمهی شما مرتبط باشد و به اولین ایدهای که در آنجا ذکر کردهاید، بپردازد. اولین جمله از هر پاراگراف باید ایدهی اصلی آن پاراگراف را بیان کند. بقیهی پاراگراف نیز باید همان ایده را تعریف و تشریح کند و مثالها و شواهد، از جمله نقلقولها و مراجع مربوطه را شامل شود. این موارد را باید قبل از ذکر نکتهی نهایی که منجر به پاراگراف بعدی میشود، مورد بحث قرار داد.
هر پاراگراف باید: | خواننده از شما میپرسد – و شما باید به آن پاسخ دهید: |
|
|
(برگرفته از برنز و سینفیلد[1]، 2006، ص 182)
برای اینکه پاراگرافها بتوانند در روند مقاله تأثیرگذار باشند، باید از طول مناسبی هم برخوردار باشند. پاراگرافهای بسیار کوتاه سبب میشوند که کارتان از هم گسیخته و تکهتکه به نظر برسد. از طرف دیگر، پاراگرافهای بسیار طولانی نیز خواندن مقالهی را دشوار میسازند. بهعنوان یک دستورالعمل کلی، هر پاراگراف باید حداقل پنج جمله را شامل شود و هر صفحهی تایپ شده نیز باید حداقل به دو پاراگراف تقسیم شود. از جملات بیش از حد طولانی اجتناب کنید. معمولاً توصیه میشود که برای راحتی در خواندن، جملات بیش از 20 کلمه را شامل نشوند.
نتیجهگیری
نتیجهگیری باید مضامین یا استدلالهای اصلی شما را جمعبندی کند؛ بدون اینکه ایدهی جدید را معرفی کند. نتیجهگیری معمولاً طولانیتر از مقدمه است، یعنی حدوداً 15 درصد از حجم کلی مقاله را به خود اختصاص میدهد. در نتیجهگیری میتوانید برخی از نتایج کلی را استخراج و اهمیتشان را بیان کنید. همچنین میتوانید سؤالهایی را که برایتان پیش آمده است، مطرح کنید، یا به دیگر محدودهی مطالعاتی که زمینهساز یا مرتبط با موضوع مقالهی شما هستند، ارجاع بدهید. اگر هم بتوانید بهعنوان چارچوب کار، به مقدمه اشاره کنید، خوب است. نتیجهگیری باید نوعی نگاه به عقب باشد؛ یعنی شامل مطلبی شود که خواننده با آن همراه بوده است. نتیجهگیری باید اثبات کند که شما به سؤالی که در عنوان مقاله به آن اشاره شده، پرداختهاید یا به آن پاسخ دادهاید. فکر کنید که اگر کسی فقط نتیجهگیری شما را بخواند، بتواند حدس بزند که عنوان مقاله چه بوده و چگونه آن را به فرجام رساندهاید.
---------------------------
[1] Burns & Sinfield
منبع: قلم چی
سری مقالات نوشتن مقاله (قسمت 5): نوشتن مقالهی انتقادی
در مقالهی انتقادی از شما انتظار میرود تا نقادانه بنویسید و آن چه را خواندهاید، تجزیه و تحلیل و ارزیابی کنید. اما معنی این گفته چیست؟ به هنگام نوشتن مقالهی انتقادی باید بپذیرید که لزوماً یک ایدهی صحیح وجود ندارد و باید دیدگاههای مختلف را در نظر بگیرید. نظریهپردازان ممکن است یکدیگر را نقض کنند و دیدگاههای متفاوتی داشته باشند. در این جا کلمهی "نقادانه" به معنی "سبک و سنگین کردن و داشتن اندیشهای پرسشگر دربارهی ایدههای دیگران، جستجویی فراتر از جستجوی سطحی معانی و مقاصد، مقایسهی تفاسیر و نظریهها و نیز اصول و فرضیات مختلف است".
اگر چه ممکن است بهعنوان بخشی از کار خود به نوشتن توصیفی نیازی مبرم داشته باشید، با این حال باید ویژگیهای تجزیه و تحلیل و تفکر انتقادی را نیز در نوشتهی خود منعکس کنید. ممکن است این سؤال پیش بیاید که تفاوت اصلی بین نوشتهی توصیفی و انتقادی در چیست؟
ویژگیهای نوشتهی توصیفی
اطلاعات زمینهای را ارائه میدهد و زمینهی مربوط به موضوع را فراهم میکند.
بیان میکند که چه چیز در کجا و چگونه اتفاق میافتد.
توضیح میدهد که یک نظریه چه میگوید و چه روشهایی را به کار گرفته است.
ویژگیهای نوشتهی انتقادی
اهمیت، نقاط ضعف و قوت نظریهها و استدلالها را بررسی میکند.
روابط بین هر چیز را به منظور در نظر گرفتن تناسب و همخوانی بین آنها بررسی، و در صورت امکان بین آنها پیوند برقرار میکند.
هر ادعا را بر اساس شواهد، مورد بحث قرار میدهد.
عواقب یا ارزش نظریهها در عمل را مورد توجه قرار میدهد.
نوشتن پیشنویس اولیه
قبل از اینکه سراغ پیشنویس اولیه بروید، مطمئن شوید که زمان کافی را صرف طراحی هر مرحله کردهاید. به خودتان به اندازهی کافی فرصت بدهید تا بتوانید ایدههایتان را توسعه داده و اطلاعاتتان را سازماندهی کنید.
وقتی مطمئن شدید که برای نوشتن پیشنویس اولیه آماده هستید، سریع آن را بنویسید تا بتوانید سراغ ایدههایتان بروید و آنها را به ترتیب پیش ببرید. نیازی نیست که در این مرحله خیلی نگران سبک نگارش و یافتن دقیق کلمات باشید. از جملات کوتاه استفاده کنید و نکات خود را ساده و صریح بنویسید.
گاهی سادهتر است که عناوین را به صورت پررنگ بنویسید؛ این نکته میتواند در ادامهی کار به شما کمک کند. میتوانید از هر جایی که دوست دارید، نوشتن را شروع کنید؛ مثلاً از بخشی که با آن احساس راحتی بیشتری میکنید. اگر جایی گیر کردید، وقفهای در کار خود ایجاد کنید و دوباره سعی کنید.
هر قدر هم که بدخط یا ناقص نوشته باشید، ویرایش و کار کردن روی چیزی که قبلاً نوشتهاید، خیلی راحتتر از شروع کردن با یک صفحهی کاغذ یا صفحهی نمایش سفید است.
نکاتی برای نوشتن
از جملات بسیار طولانی اجتناب کنید.
تا جایی که ممکن است از گفتههای خود استفاده کنید. از نقلقولهای بسیار طولانی بپرهیزید. هنگامی که مستقیماً از جملات نویسندهی دیگری استفاده میکنید، حتماً با استفاده از علامت نقلقول آن را مشخص کنید تا به سرقت ادبی دمتهم نشوید (فصل 6 را ببینید). هرگز برای استدلال کردن از نقلقول استفاده نکنید.
مقالهی خود را برای یک دوست توضیح دهید، به ویژه کسی که در حیطهی موضوع مقاله اطلاعات دقیقی ندارد. اگر توانستید نظرات خود را بهطور واضح برای او بیان کنید، میتوانید نتیجه بگیرید که ایدههای اصلی کار خود را متوجه شدهاید.
برای مطالعه ی قسمت قبلی این مقاله، به لینک زیر مراجعه کنید:
منبع: قلم چی
گرمای شدید روی تفکر تاثیر میگذارد!
یک مطالعه جدید از محققان دانشگاه هاروارد نشان میدهد که تجربه دورههای گرمای شدید میتواند روی نحوه فکر کردن و تصمیمگیری ما تاثیرگذار باشد.
به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، اگر هوای گرم تابستان شما را کُند میکند، شما تنها نیستید. یک مطالعه جدید از دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد نشان میدهد که گرمای شدید میتواند بر تواناییهای شناختی و ادراک تاثیر منفی بگذارد که حتی تا بعد از کاهش دما نیز طول میکشد.
این مطالعه بر تاثیر دورههای شدید گرما بر دانشآموزان تمرکز داشت. تا به حال، به خوبی شناخته شده است که شرایط شدید آب و هوایی و امواج گرما میتواند سلامت جسم را تحت تاثیر قرار دهد. این موضوع به ویژه برای سلامت سالمندان صادق است.
با این حال، این مطالعه یکی از معدود پژوهشهایی است که میگوید صرف نظر از سن، درجه حرارت بالا میتواند بر توانایی شناختی افراد تأثیر بگذارد.
به عنوان بخشی از مطالعه، 44 دانشجوی بوستونی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه در یک ساختمان با تهویه مطبوع قرار داده شدند، در حالی که گروه دیگر در یک ساختمان بدون تهویه قرار گرفتند.
این مطالعه 12 روز ادامه یافت و در اوج تابستان در سال 2016 انجام شد. 5 روز اول مطالعه به طور عادی گرم بود، اما 5 روز بعدی با یک موج گرما همراه شد. دو روز باقیمانده از مطالعه، دوره بسیار خنکی را طی کردند.
در این مطالعه، از همه دانشآموزان پس از بیدار شدن در هر صبح، یک آزمایش کوتاه بر روی گوشیهای هوشمندشان گرفته میشد.
دانشآموزان واقع در ساختمان بدون تهویه نه تنها بدتر از گروه دوم آزمون میدادند، بلکه در پنج مرحله مختلف شناخت نیز کاهش قابل ملاحظهای از خود نشان دادند.
دانشآموزان بدون تهویه وقتی با پرسشهای پایه ریاضی مواجه شدند، 3/13 درصد نمره پایینتر از گروه دیگر گرفتند. همچنین 13.4 درصد بیشتر طول کشید تا نسبت به یک آزمون که نیاز به شناسایی رنگ برخی کلمات داشت، واکنش نشان دهند.
حتی زمانی که دوره خنکی هوا در دو روز آخر مطالعه فرا رسید، این اثرات منفی ادامه یافت. این نشان میدهد که بر اساس این مطالعه، تاثیر موج گرما حتی پس از کاهش دما هم میتواند ادامه یابد.
این امر به علت این واقعیت است که بسیاری از ساختمانها برای حفظ گرما و انرژی طراحی شدهاند و بنابراین موج گرمای داخلی را میتوان حتی زمانی که درجه حرارت در خارج از ساختمان پایین آمده است، حس کرد.
این خبر بدی است، چرا که بخش قابل توجهی از مردم، روز خود را در داخل ساختمانها میگذرانند. این نشان میدهد که بسیاری از مردم در طول ماههای گرم، بدون اینکه متوجه شوند و یا حتی علت آن را بدانند، از نقصان ادراک رنج میبرند.
از آنجایی که تغییر اقلیم موجب بالا رفتن درجه حرارت در سراسر جهان شده است، این مشکل در ادراک میتواند به زودی آشکارتر شود.
محققان این تحقیق امیدوارند که با جلب توجه به تاثیر گرمای شدید و گرم شدن کره زمین روی افراد، مردم بیشتری در مورد تغییرات آب و هوایی دغدغهمند شوند.
با برجسته کردن اینکه چگونه تغییرات در محیط زیست بر روی فرد تاثیر میگذارد، میتوان مردم را به مبارزه با بحران تغییرات اقلیم ترغیب کرد.
بنابراین اگر در تابستان داخل ساختمان کار میکنید و احساس میکنید که فکر کردن برایتان دشوار شده، یک پنجره را باز کنید یا چند دقیقهای را خارج از ساختمان بگذرانید یا در صورت موجود بودن، از تهویه یا کولر استفاده کنید و ذهن خود را آماده نگه دارید.
این مطالعه در اوایل این هفته در نشریه PLOS Medicine منتشر شد.
منبع: قلم چی
سری مقالات نوشتن مقاله (قسمت 6): ویرایش و غلطگیری
ویرایش و غلطگیری
بین اتمام مقالهی خود و ویرایش و اصلاح آن یک فاصلهی زمانی حداقل یک روزه را در نظر بگیرید. این فاصلهی زمانی را در برنامهریزی خود لحاظ کنید. این کار باعث میشود که بتوانید نقادانه و هدفمندانهتر به کار خود نگاه کنید.
بازنگری محتوا
به سؤالی که در عنوان مقاله طرح شده، مراجعه کنید، آیا به آن پاسخ دادهاید؟ به دستورالعملها و معیارهای کار خود نیز نگاه کنید؛ آیا بهطور کامل به آنها پرداختهاید؟ آیا چیزی را از قلم نیانداختهاید؟
برای اینکه پی ببرید که مقالهی خود را به طور واضح و معنادار نوشتهاید، آن را به آرامی و با صدای بلند بخوانید. اگر جملهای طولانی است، سعی کنید بدون از دست رفتن معنی، آن را به دو جمله تبدیل کنید. اگر حین خواندن در جایی مکث میکنید، ولی کاما یا علامت نگارشی مناسبی وجود ندارد، علامت نگارشی لازم را اعمال کنید.
از یک منتقد بخواهید تا مقالهی شما را بخواند و در مورد معنا و مفهوم آن نظر بدهد. این کار به ویژه اگر زبان اول شما انگلیسی نیست، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
بازنگری ساختار
مقدمه را بار دیگر بخوانید. آیا ماهیت مقالهی نهایی را بازگو میکند یا از زمان نوشتن پیشنویس تغییراتی در آن صورت گرفته است؟
به نتیجهگیری نگاه کنید. آیا به اندازهی کافی استدلال شما را در خود جای داده است؟ آیا روند مقاله را بازتاب میدهد؟ آیا به کلمات کلیدی در عنوان مقاله توجه کردهاید؟
ترتیب ایدهها را بررسی کنید. آیا روندی منطقی بین آنها وجود دارد؟ نکات مرتبط را کنار هم نگه دارید. آیا استدلال واضح و مشخصی وجود دارد که در طول مقاله بسط داده شده باشد؟ هر پاراگراف چقدر با پاراگراف بعدی مرتبط است؟ باید حس مشخصی از جایی که قرار است بدانجا برسید وجود داشته باشد، حسی از وجود یک جریان که اجزای مقاله را به هم پیوسته نگه میدارد.
پاراگرافها را به ترتیب نگاه کنید. هر پاراگراف در مورد چیست؟ سعی کنید آن را در یک جمله خلاصه کنید. آیا نکتهی اصلی مد نظر خود را در ابتدای پاراگراف ذکر کردهاید؟ ایدهی اصلی هر پاراگراف را در نظر بگیرید و ایدهها را پشت سر هم ردیف کنید تا بتوانید ساختاری از آن چه نوشتهاید را به دست آورید. حال میتوانید این ساختار را با آن طرح کلی که هنگام تجزیه و تحلیل عنوان مقاله نوشتهاید، مقایسه کنید. در ادامه باید بتوانید به این مسئله پی ببرید که آیا یک ارتباط منطقی در سرتاسر مقالهتان وجود دارد یا آیا چیزی وجود دارد که از قلم افتاده باشد؟
آیا شواهد کافی برای اثبات ادعای خود ارائه دادهاید؟ آیا از مثالها و تحقیقات خود به اندازهی کافی در جهت مستدل ساختن نکاتی که در مقاله آوردهاید، بهره گرفتهاید؟
سعی کنید آن چه را مهم است را در نوشتهی خود بگنجانید. هنگام ویرایش از خود بپرسید: "آیا این مطلب با موضوع مقاله ارتباطی دارد؟"؛ "آیا چیزی را به محتوای مقاله میافزاید؟"؛ "آیا واقعاً به دانستن آن نیازی هست؟". قاطع باشید؛ اگر چیزی به استدلال شما نمیافزاید، آن را حذف کنید. در غیر این صورت، نکات مهم را بهخاطر آوردن اطلاعات بیربط از دست خواهید داد؛ حتی اگر این اطلاعات خوب و دقیق نوشته شده باشند.
غلطگیری
سبک، وضع و کلماتی را که در مقالهی خود مورد استفاده قرار دادهاید، بررسی کنید. مقالهی شما باید واقعبینانه و مبتنی بر شواهد و استدلال باشد؛ نه مبتنی بر نظر و سلیقهی شخصی. سعی کنید به جای استفاده از کلمهی "من" حالت مجهول را به کار ببرید. برای مثال، به جای عبارت "من فکر میکنم به دلیل اینکه ..." میتوانید از عبارت "میتوان استدلال کرد که ..." استفاده کنید.
مقاله را از نظر محدودهی لغات بررسی کنید. وظیفهی شما پوشش دادن موضوع مقاله برحسب تعداد لغات معین شده است. مقالاتی که تعداد لغاتشانخارج از محدودهی قابل قبول است، ارزش کمتری خواهند داشت.
علامتگذاریها، املاء و دستورزبان را با استفاده از امکانات بررسی املایی و گرامری بررسی کنید، اما به یاد داشته باشید که بررسی املایی شامل همه چیز نمیشود.
برای یافتن کلمات جایگزین از یک اصطلاحنامه، یا در صورت استفاده از نرمافزار ورد، از کلیک راست کردن بر روی یک کلمه و انتخاب یکی از مترادفهای پیشنهادی برای آن استفاده کنید. در هر صورت، سعی کنید که از زبان سلیس و سبکی یکنواخت بهره بگیرید.
بررسی کنید که همهی مراجع و نقلقولها در تطابق با دستورالعملهای مقاله باشند. آیا منبع اطلاعات شما مشخص است؟ آیا نقلقولهای شما دقیق است؟ کتابشناسی خود را بررسی کنید. آیا همهی مراجع و نقلقولها را دربرمیگیرد؟ درست کردن این جزییات زمانبر است، پس هر کدام را در زمان مناسب خود انجام بدهید.
چیزهایی که باید از آنها اجتناب کنید.
از تعمیم بخشیدن یا فرضیاتی نظیر "افراد فکر میکنند که ..." (چه کسانی فکر میکنند؟) "پژوهشها نشان میدهند که ..." (کدام پژوهشها؟) اجتناب کنید. معمولاً مطالب علمی حاکی از این هستند که هرگز یک جواب یا وضعیت قطعی وجود ندارد و در این مطالب معمولاً جانب احتیاط را رعایت میشود. از کلمات و عباراتی نظیر "به نظر میرسد که"؛ "تمایل دارند که"؛ "ممکن است بر این دلالت کند که"؛ "معمولاً"؛ "در برخی موارد" یا "شواهد ذکر شده در بالا گویای این است که" استفاده کنید.
استفاده از نقطهتاکیدها، فهرست شمارهای و عناوین فرعی (مگر اینکه در دستورالعمل کار مشخص شده باشند) جایز نیست. . مقالهی انتقادی نوشتهای پیوسته است که در قالب پاراگرافهایی متشکل از جملات کامل نوشته میشود.
از پررنگ یا موربنوشتن (مگر برای عناوینی در کتابشناسی که باید به صورت مورب نوشته شوند) خودداری کنید.
اعداد زیر ده باید به صورت حروفی بنویسید. برای مثال، "این مدل از چهار مرحله تشکیل شده است".
اشتباهات رایج
از در هم آمیختن مفرد و جمع بپرهیزید. برای مثال، "اولین روابطی که هر کودکی برقرار میکند بسیار مهم است، زیرا در سراسر زندگی آنها تاثیر خواهد گذاشت" (قسمتی از کار یک دانشآموز). کودک مفرد است، اما آنها جمع است. از ضمایر مناسب استفاده کنید.
نکاتی در مورد ارائهی تکالیف
● تمام بخشهای برگهی عنوان، از جمله شمارهی دانشآموزی خود را کامل کنید.
● تعداد کلمات خود را وارد کنید. نقلقولها را هم حساب کنید، ولی کتابشناسی را به حساب نیاورید.
● نام، شمارهی دانشجویی و شمارهی تکلیف را (در صورت لزوم) در سربرگ بنویسید تا در تمام صفحات کار شما دیده شوند.
● صفحات مقاله را شمارهگذاری کنید.
● لازم نیست دوباره عنوان مقاله را در صفحهی اول تکرار کنید.
● مقالهی شما باید حاوی مقدمه و نتیجهگیری باشد.
● مقالهی انتقادی، نوشتهای پیوسته و پشت سر هم است. بنابراین هیچ زیرعنوانی را در متن اصلی مقاله وارد نکنید، مگر اینکه انجام این کار قید شده باشد.
● در نوشتهی خود از نقطهتأکیدها استفاده نکنید.
● از یک فاصلهی بین خطوط دوتایی در سراسر متن استفاده کنید و بین پاراگرافها هم از یک برگشت پاراگراف اضافی استفاده کنید.
● حاشیهی سفید متن باید حداقل 3 سانتیمتر، (در چپ، راست، پایین و بالای صفحه) باشد.
● از پررنگ کردن کلمات و عبارات یا موربنویسی اجتناب کنید (مگر برای مورب نوشتن عناوین کتابها یا نشریات در کتابشناسی).
● کتابشناسی باید در یک صفحهی مجزا و با عنوان "کتابشناسی" نوشته شود و همهی متون ارجاع داده شده یا نقل شده از یک مقالهی دیگر را دربرگیرد. کتابشناسی باید به ترتیب الفبایی و مطابق با دستورالعملهای ارائه شده سازماندهی شود. برای مولفههایی که مشخصات آنها از یک سطر فراتر میروند، از یک فاصلهی بین سطری یک واحدی و بین هر دو مولفه در کتابشناسی، از یک فاصلهی بین سطری دوتایی استفاده کنید.
● همهی ارجاعات و نقلقولها باید در راستای دستورالعملهای داده شده باشند. اهمیت و توجه ویژهای را باید برای این بخش در نظر بگیرید.
● نقلقول و ذکر دقیق مطالب از منابع دیگر، بدون استفاده از علائم نقلقول یا ارجاع، سرقت ادبی محسوب میشود.
خلاصه
در این فصل گفته شد که چگونه یک کار نگارشی را میتوان به مراحل قابل مدیریت، از جمله تجزیه و تحلیل عنوان مقاله و تهیهی پیشنویسی از طرح آن، از نوشتن پیشنویس اولیه گرفته تا ویرایش و غلطگیری در مرحلهی نهایی تقسیم کرد.. در این میان، اهمیت ایجاد یک ساختار منطقی، از جمله ساخت و ترکیب پاراگرفهای تکی و تدوین مقدمه و نتیجهگیری بهخوبی مورد تأکید قرار گرفته است.
نوشتن با تمرین و ممارست و خواندن متون رسمی پرورش مییابد. در اینجا برخی از قواعد و قراردادهای نوشتن مقالهی انتقادی از جمله نوشتن بدون غرض و واقعبینانه، به جای نوشتن از روی نظر و سلیقهی شخصی، نوشتن دقیق به جای کلیگویی، مستدل نوشتن به جای مطرح کردن اظهارات و ادعاهای نسنجیده، استفاده از شواهد برای تأیید آنها و دنبال کردن استدلالهای یکخطی مشخص، مورد بررسی قرار گرفت. تفاوتهای بین شکلهای مختلف نوشتن نظیر توصیفی، تحلیلی و ارزشگذارانه نیز مشخص شد. هنگامی که در نوشتن مهارت پیدا کنید، میتوانید دیدگاههای مختلف را به گونهای انتقادی ارزیابی کنید.
اقدامات جدیتر – چند فعالیت پیشنهادی
● پیشنویسهای خود را به یکی از دوستانتان بدهید تا بخواند. حتی میتوانید کار یکدیگر را ویرایش و اصلاح کنید.
● عنوان مقالهی خود را تنظیم و روی آن فکر کنید؛ سپس طرحی را برای آن آماده و سعی کنید یک مقدمه، یک نتیجه و پاراگراف آغازین آن را بنویسید.
برای مطالعه ی قسمت قبلی این مقاله، به لینک زیر مراجعه کنید:
سری مقالات نوشتن مقاله (قسمت 5): نوشتن مقالهی انتقادی
منبع: قلم چی
یک تحقیق درباره ضرورت تدریس دیفرانسیل و انتگرال در دبیرستان
اکثر دانشآموزان و دانشجویان در دروس محاسباتی به مشکل برخورد میکنند؛ اما منشا این مشکلات، دروس پیشرفتهی محاسباتی نیستند، بلکه دروس پایهای هستند که بهراحتی پشت سر گذاشته شدهاند.
اگر بهدنبال کلاسهایی برای تقویت حسابان دبیرستان خود هستید و در حسرت اینکه چرا در مدرسه به درس توجه نکردید به سر میبرید، خبر خوبی برای شما داریم: توجه کافی به درس، کمکی نمیکرد. در یک پژوهش جدید در مورد ۶۲۰۰ نفر در ۱۳۳ دانشکده و دانشگاه در سراسر آمریکا نشان داده است که بهتر بود در پایهی خود قوی میشدید تا اینکه بخواهید بهصورت فشرده برای امتحانات سال آخر خود کار کنید.
در حقیقت انسانها دو دسته هستند: اولین دسته آنهایی هستند که محاسبات را در همان مرحلهی اول فرا میگیرند و دومین دسته، بقیهی انسانها هستند. این یک دید بسیار ایدهآل است و لازمهی آن، قدرت فهم قوی از اصول پایهی ریاضی و محاسباتی است و در نگاه اول، چندان مفید بهنظر نمیرسد.
اکثر معلمان ریاضی دبیرستانی که هنوز به کمدینهای منفی باف تبدیل نشدهاند، تلاش خود را در جهت یافتن دلایل خلاقانه برای یادگیری ریاضی میکنند. بعضی از این معلمان معتقدند که حتی اگر تعداد افرادی که قصد ادامهی محاسبات و ریاضی را دارند بسیار کم باشد، باز هم همین تعداد کم، ارزش خوب آماده شدن برای آینده را دارند.
دو دانشمند از موسسهی آموزش علوم مرکز اختر فیزیک اسمیتسونین هاروارد، تلاش کردند تا بتوانند تجهیزات و وسایل بیشتری برای این دسته از معلمان فراهم کنند. اما در عوض بهنظر میرسد که کار آنان را سختتر کردند. اگر به یک نکتهی امیدبخش سریع نیاز دارید، باید بدانید که انجام محاسبات، تنها راه اندازه گیری یک تغییر پیوسته است. بابت این نکته باید از دانشمند انگلیسی بهنام ایزاک نیوتن تشکر کنیم؛ وی با اینکه هم عصر و هم دورهی او گاتفراید لیبنیز، تقریبا همزمان با او به این نکته دست یافته بود.
همانند گاتفراید، بچههای مدرسهای نبوغ و نوآوری ریاضی نیوتن را بیارزش دانسته و از آن ناراضی هستند. این اتفاق علیرغم ارزش بسیار کارهای نیوتن و کاربردهای آنها در همهی زمینهها از اخترفیزیک تا اقتصاد است. البته که اگر برای اخترفیزیکدان شدن در تلاش باشید، داشتن فهم درست از محاسبات انتگرالی، بسیار ضروری است. زمانی که سیر محاسبات آغاز میشود، موقع بحث در مورد روشهای محاسبات است.
فیلیپ سدلر، پژوهشگر و فیزیکدان گفت:
ما بهدنبال به نتیجه رساندن بحث بودیم. بحثی که داشتیم در این مورد بود که آیا ریاضیاتی که شما را برای محاسبات آماده میکنند مهمتر هستند یا واحدهای جدیتر اواخر دبیرستان یا دانشگاه؟
سدلر به کمک همکارش گرهارد سانرت، از ۶۲۰۷ دانشآموز خواستند تا در مورد شرایط خانوادگی، پیشینهی تحصیلی و دانش ریاضیشان اطلاعاتی به آنها بدهند.
آنها اطلاعات بهدست آمده را با نتایج یک امتحان ریاضی که برگزار کردند ترکیب کرده و آنها را در غالب اطلاعات ناشناس تحلیل کردند تا متوجه شوند که آیا بهسختی گذراندن واحدهای محاسباتی، تاثیری در پیشرفت آنها داشته است یا خیر. با احتساب تفاوتهای اقتصادی و اجتماعی، نتایج بهدست آمده بسیار غیرمنتظره بود. این محاسبات برای دانشآموزان ضعیفتر مفید بوده است. اما اگر قصد دارید دانشجوی نمونه باشید، این دروس چندان برای شما مفید نیست.
اگر میخواهید توانایی انجام محاسبات را در دانشگاهها و دانشکدهها بالا ببرید، داشتن پایهی قوی، یک باید است. پژوهش نشان میدهد که موفقیت در پیشنیازها، دو برابر بیشتر از یادگیری مقدمه تاثیرگذار است. توضیح این که چرا دانشآموزان ضعیفتر در مقدمات موفقتر از هم کلاسهایشان عمل کردند، مشکل است اما پژوهشگران معتقدند که ممکن است این مسئله به توجه خصوصی معلمان مربوط باشد که میزان این توجه، با میزان توجه یک پروفسور دانشگاه متفاوت است.
سدلر گفت:
اساتید دانشگاه نمیتوانند مطالبی را که شما از دست دادهاید و یا به درستی متوجه نشدهاید را تکرار کنند . یک برنامهی درسی بسیار پر و فشرده معمولا در نظامهای آموزشی سراسر دنیا یک مسئلهی مورد انتقاد است.
مطالب با یکدیگر تداخل پیدا کرده و استاتید از یک مطلب برای رسیدین به فصل بعدی سری میگذرند. دانشآموزان و دانشجویان برای فراگیری بهتر مطالب به زمان بیشتری نیاز دارند تا بتوانند پایهی قویتری پیدا کنند. با این روند، چیزی یاد نمیگیرند.
سدلر گفت:
طبق پژوهش انجام شده، اگر پایهی جبر، هندسه و محاسبات اولیهی شما قوی باشد، در دروس محاسباتی دانشگاه بهخوبی عمل خواهیدکرد.
بعید است که یک پژوهش بتواند دروس محاسباتی دبیرستان را تغییر دهد، اما میتواند به معلمان و دانشآموزان آسودگی خاطر بدهد و استرس دانشآموزان را کمتر کند. چرا که خواهند دانست رد شدن در یک درس محاسباتی پیشرفتهتر مشکل بزرگی نیست.
این پژوهش در مجلهی Mathematics Education منتشر شد.
منبع: قلم چی