چه ساعتی؟ چه کاری؟

اکثر انسان‌ها از نیمه شب تا شش صبح به دنیا می‌آیند و بین 4 تا 10 صبح، بدرود حیات می‌گویند.

یک توصیه‌ برای کسانی که شدیداً غیر فعّال هستند: برنامه‌ی روزانه‌ی خود را تجدید سازمان کنید؛ کارهای مشکل و فعّالیّت‌های خلّاقانه را صبح، هنگامی که کاملاً هوشیار هستید انجام دهید و برنامه‌ی خود را طوری ترتیب دهید که فعّالیّت‌های تحریک کننده، در طول ساعت اولیه بعدازظهر صورت بپذیرد.

در زیر روش‌هایی را عنوان می‌کنیم که طیّ آن‌ها، می‌توانید با ساعت درونی‌تان سازگارتر و موافق‌تر زندگی کنید:

ساعت 9 صبح: حافظه‌ی کوتاه مدّت انسان در نیمه‌‌های شب، در اوج قدرت خود قرار دارد؛ زیرا دمای بدن به پایین‌ترین مقدار خود می‌رسد و مغز در این حالت، به نحو کارآیندی قادر به ذخیره‌ی اطّلاعات می‌باشد. امّا خوشبختانه حافظه‌ی کوتاه مدّت شما در ساعت 9صبح نیز هنوز خوب کار می‌کند. احتمالاً، این درست همان زمانی است که شما شروع به کار می‌کنید و اگر چنین است زمان مناسبی است برای ملاقات‌های کوتاه، ولی نه دیدارهای طولانی؛ زیرا زمان حافظه‌ی کوتاه مدّت است.

ساعت 11 صبح: حل مسائل بین اواسط صبح و اواخر آن، از هر زمان دیگری سهل‌تر انجام می‌پذیرد. پس از آن به علّت افزایش خستگی، این توانایی سیر نزولی خود را طی می‌کند. بهترین وقت برای تصمیم‌گیری دشوار، حول و حوش قبل از نهار است.

متخصّصان مطالعه و یادگیری، به شدّت اعتماد دارند که مهم‌ترین عامل تخریب حافظه و نداشتن تمرکز عالی «اظطراب» است. برنامه‌ریزی درسی، مطالعه در طول سال تحصیلی و استفاده‌ی بهتر از زمان و البته آسودگی شب امتحان، از همه‌ی اضطراب‌های کاذبجلوگیری می‌کنند.

ساعت 2 تا 5 بعدازظهر: حساسیت نسبت به درد در واپسین ساعات بعدازظهر به حداقل خود رسیده و بالعکس در نیمه‌های شب به اوج خود می‌رسد؛ بنابراین بهتر است از دندانپزشک خود، برای بعدازظهر وقت بگیرید و از جلسات معالجاتی در ابتدای صبح پرهیز کنید. با آغاز عصر، حساسیت نسبت به درد افزایش می‌یابد. بنابراین اگر بایستی با دوچرخه‌ی خود به زمین بیفتید! یا تزریقی داشته باشید، آن را حدود ساعت 8 شب انجام دهید.

ساعت 3 بعدازظهر: حافظه‌ی بلند مدّت، آن نوع حافظه‌ای است که در موقع به خاطر آوردن وقایع دیروز یا ماه‌های گذشته، از آن استفاده می‌کنیم و در حدود 3 بعدازظهر بیش از هر زمانی با کارآیی عمل می‌کند. اگر بایستی مطلب مهمی را به خاطر بسپارید، این ساعت وقت آن است.

ساعت 4 تا 8 بعدازظهر: سرعت واکنش در ابتدای روز، نسبت به هر وقت دیگری کم‌تر است؛ لیکن تدریجاً بهبود یافته و بین واپسین ساعات بعدازظهر و اواسط عصر به بالاترین مقدار خود می‌رسد. این، بهترین موقع برای تایپ کردن یا بازی تنیس است.

ساعت 7 بعدازظهر: متابولیسم در اوایل عصر، بالاترین حدّ خود را داراست و در ساعت اولیه‌ی صبح، پایین‌ترین حد را. این حقیقت که سرعت متابولیسم در نیمه‌های شب کاهش می‌یابد، به مبتلایان سرطان امید تازه‌ای می‌بخشد.

نکته‌های مهم درباره‌ی درس خواندن در ساعت‌های مختلف

☻ صبح‌ها بیش‌تر سعی در یادگیری مطالب داشته باشید.

☻ درس‌هایی را که نیاز به مرور دارند، ترجیحاً به شب موکول کنید.

☻ بلافاصله پس از غذا خوردن، با شکم پر مطالعه نکنید.

☻ قبل و بعد از مطالعه، حتماً استراحت کنید.

☻ از روش شرطی‌سازی، نسبت به زمان مطالعه سود جویید.

☻ هنگام هیجان‌های عصبی، ترس، خشم، اضطراب، کینه و ناراحتی مطالعه نکنید؛ زیرا در آن لحظات، تمرکز ندارید.

☻ برای مطالعه، شور و شوق و اشتیاق فراوان داشته باشید. در حالت خستگی و بی‌خوابی مطالعه نکنید، چون برای مطالعه، تمرکز حواس ندارید.

☻ انتظار بی‌جا از خود نداشته باشید. به اندازه‌ی هوش، استعداد، توانایی و تلاشتان بهره خواهید برد.

☻ پس از یک ورزش سنگین، با همان خستگی و بدن عرق کرده، مطالعه نکنید.

☻ ابتدا وضعیت جسمی و روحی خود را متعادل کنید و سپس شروع به مطالعه نمایید.

یادآوری مهم

متخصّصان مطالعه و یادگیری، به شدّت اعتقاد دارند که مهم‌ترین عامل تخریب حافظه و نداشتن تمرکز عالی، «اضطراب» است. برنامه‌ریزی درسی، مطالعه در طول سال تحصیلی و استفاده‌ی بهتر از زمان و البته آسودگی شب امتحان، از اضطراب‌های کاذبجلوگیری می‌کنند.

هشدار مهم

تمام تمرین‌های گفته شده، فقط در صورتی پاسخ مثبت می‌دهند و از آن‌ها نتیجه‌ی مطلوب حاصل می‌شود که به هیچ عنوان، منفی حرف نزنید. وقتی شما درباره‌ی خودتان، با عبارت منفی حرف می‌زنید، همه‌چیز را خراب می‌کنید. پس هرگز نگویید: «حافظه‌ام خراباست» و «اصلاً هیچ‌چیز را نمی‌فهمم.»

موفّق باشید

منبع: قلم چی

دانش‌آموزان چگونه درس بخوانند؟

دانش‌آموزان چگونه درس بخوانند تا فراموشی آن‌ها، به حداقل برسد؟

حقیقت این است که بسیاری از دانش‌آموزان، درست درس خواندن را نمی‌دانند. بسیاری از آن‌ها کلّی تلاش می‌کنند و زحمت می‌کشند، امّا زمان یادآوری مطالب، دچار مشکل می‌شوند. در یک مطالعه‌ی خوب و سازگار با کشفیات علمی، بهتر است موارد زیر را مدّنظر داشته باشیم تا ضمن یادگیری صحیح، فراموشی را به حداقل برسانیم:

1- درک معنای مطالب: مطالبی که فهمیده و استنباط می‌شود، بهتر در حافظه می‌ماند؛ بنابراین باید روی معنا و مفهوم مطالب، تمرکز شده و تفکّر صورت گیرد.

2- درک کل و جزء: دانش‌آموز هر مطلبی را که می‌خواند، ممکن است جزئی از یک کل باشد؛ بنابراین مطالبی که زیر مجموعه‌ی یک عناوین کلّی هستند، باید ارتباط ذهنی داده شوند و دانش‌آموز بتواند بفهمد که مطالبی را که می‌خواند، مربوط به کلیّتی است که این بخش، مربوط به آن است.

3- بازگویی مطالب برای خود: مطالبی که از حفظ برای خود بازگو می‌کنیم، ماندگاری بیش‌تری پیدا می‌کند.

4- تمرین و تکرار: این شیوه‌ای است که مطالب، حتّی اگر برای شخصی بی‌معنی باشد، از حافظه‌ی کوتاه‌ مدّت به حافظه‌ی بلند مدّت انتقال پیدا می‌کند. تمرین و تکرار باید به‌تدریج و با فاصله‌های زمانی خاص صورت گیرد.

5- استراحت قبل از یادگیری و بعد از یادگیری: تحقیقات نشان داده است که بعد از یک استراحت و خواب آرام، انسان مطالب را بهتر یاد می‌گیرد. هم‌چنین اگر بعد از یادگیری یک مطلب، کمی استراحت کنیم یا به خواب برویم، یادگیری بادوام‌تر است.

6- یادگیری تدریجی: تحقیقات نشان می‌دهد که یادگیری باید تدریجی و در زمان‌های مختلف باشد. سعی در یادگیری مطالب زیاد در وقت کم، منجر به فراموش می‌شود. برخی از دانش‌آموزان از این‌که سعی می‌کنند مطالب انباشته شده را بدون استراحت و در وقت کوتاه بخوانند، جز فراموشی چیزی عایدشان نمی‌شود.

7- ایجاد تصویر ذهنی: از آن‌ جایی که انسان‌ها خالق تصاویر ذهنی هستند، می‌توانند در دنیای ذهن خود برای مطالب آموخته شده، تصاویر ذهنی خلق کنند که خود مبتکر آن هستند.

8- ارتباط آموخته‌ها به هم: انسان هر مطلبی را که می‌آموزد، می‌تواند در دنیای آموخته‌های ذهنی خود مفاهیم و مطالب را به آن‌ها مرتبط سازد.

9- وجود نظم و آهنگ: اگر برخی از مطالب درسی را به‌صورت شعر و آهنگ موزون در بیاوریم، یادگیری و ماندگاری آن هم آسان و هم طولانی می‌شود. انسان ذاتاً گرایش به هارمونی و نظم و آهنگ دارد، برای همین است که بچّه‌ها خیلی زود مطالب را که در قالب شعر و آهنگ باشند، یاد گرفته و به خاطر می‌سپارند.

البته در تمام مطالبی که گفته شد، فرض بر این بود که انسان برای یادگیری، انگیزه و علاقه‌ی کافی داشته باشند و گرنه بدون انگیزه و علاقه، مطالب بالا هم جایگاه خود را از دست خواهند داد.

هم‌چنین اضطراب و نگرانی و ترس اجازه نمی‌دهد که انسان به‌درستی، مطالب را یاد بگیرد و در صورت یادگیری زود فراموش می‌شوند؛ بنابراین انگیزه و آرامش روحی و روانی مقدمه‌ای برای طیّ فرآیندی یادگیری است.

یک قدرت نهفته در دانش‌آموزان زرنگ

یک نکته‌ی مهم این که:

برخی از دانش‌آموزان از راه تجربه و تکیه بر هوشمندی خود و به مرور زمان، با موارد بالا برای یادگیری و یادسپاری و مقابله با فراموشی آشنا می‌شوند.

شاید با اصطلاح فراشناخت آشنا باشید. فراشناخت یعنی انسان می‌داند که باید چگونه بداند. برای همین برخی از دانش‌آموزان در وجود خود یک قدرت نهفته دارند و به‌تدریج با گذشت زمان، به این مسئله پی می‌برند که چگونه و از چه راه‌هایی باید برای یادگیری اقدام کنند. یعنی آن‌ها به چگونه یادگیری خود متمرکز می‌شوند. فرق این دانش‌آموزان با دیگر دانش‌آموزان این است که به یک نوع خودآگاهی دست یافته‌اند که طیّ آن، روش‌های یادگیری و یادآوری را ناخودآگاه می‌دانند. در حالی که هم‌سالان آن، گویا آب در هاونگ می‌کوبند و از ناتوانایی خود شکوه می‌کنند.

بازنویسی: آنا ودودی

منبع: قلم چی

چه ساعتی؟ چه کاری؟

اکثر انسان‌ها از نیمه شب تا شش صبح به دنیا می‌آیند و بین 4 تا 10 صبح، بدرود حیات می‌گویند.

یک توصیه‌ برای کسانی که شدیداً غیر فعّال هستند: برنامه‌ی روزانه‌ی خود را تجدید سازمان کنید؛ کارهای مشکل و فعّالیّت‌های خلّاقانه را صبح، هنگامی که کاملاً هوشیار هستید انجام دهید و برنامه‌ی خود را طوری ترتیب دهید که فعّالیّت‌های تحریک کننده، در طول ساعت اولیه بعدازظهر صورت بپذیرد.

در زیر روش‌هایی را عنوان می‌کنیم که طیّ آن‌ها، می‌توانید با ساعت درونی‌تان سازگارتر و موافق‌تر زندگی کنید:

ساعت 9 صبح: حافظه‌ی کوتاه مدّت انسان در نیمه‌‌های شب، در اوج قدرت خود قرار دارد؛ زیرا دمای بدن به پایین‌ترین مقدار خود می‌رسد و مغز در این حالت، به نحو کارآیندی قادر به ذخیره‌ی اطّلاعات می‌باشد. امّا خوشبختانه حافظه‌ی کوتاه مدّت شما در ساعت 9صبح نیز هنوز خوب کار می‌کند. احتمالاً، این درست همان زمانی است که شما شروع به کار می‌کنید و اگر چنین است زمان مناسبی است برای ملاقات‌های کوتاه، ولی نه دیدارهای طولانی؛ زیرا زمان حافظه‌ی کوتاه مدّت است.

ساعت 11 صبح: حل مسائل بین اواسط صبح و اواخر آن، از هر زمان دیگری سهل‌تر انجام می‌پذیرد. پس از آن به علّت افزایش خستگی، این توانایی سیر نزولی خود را طی می‌کند. بهترین وقت برای تصمیم‌گیری دشوار، حول و حوش قبل از نهار است.

متخصّصان مطالعه و یادگیری، به شدّت اعتماد دارند که مهم‌ترین عامل تخریب حافظه و نداشتن تمرکز عالی «اظطراب» است. برنامه‌ریزی درسی، مطالعه در طول سال تحصیلی و استفاده‌ی بهتر از زمان و البته آسودگی شب امتحان، از همه‌ی اضطراب‌های کاذبجلوگیری می‌کنند.

ساعت 2 تا 5 بعدازظهر: حساسیت نسبت به درد در واپسین ساعات بعدازظهر به حداقل خود رسیده و بالعکس در نیمه‌های شب به اوج خود می‌رسد؛ بنابراین بهتر است از دندانپزشک خود، برای بعدازظهر وقت بگیرید و از جلسات معالجاتی در ابتدای صبح پرهیز کنید. با آغاز عصر، حساسیت نسبت به درد افزایش می‌یابد. بنابراین اگر بایستی با دوچرخه‌ی خود به زمین بیفتید! یا تزریقی داشته باشید، آن را حدود ساعت 8 شب انجام دهید.

ساعت 3 بعدازظهر: حافظه‌ی بلند مدّت، آن نوع حافظه‌ای است که در موقع به خاطر آوردن وقایع دیروز یا ماه‌های گذشته، از آن استفاده می‌کنیم و در حدود 3 بعدازظهر بیش از هر زمانی با کارآیی عمل می‌کند. اگر بایستی مطلب مهمی را به خاطر بسپارید، این ساعت وقت آن است.

ساعت 4 تا 8 بعدازظهر: سرعت واکنش در ابتدای روز، نسبت به هر وقت دیگری کم‌تر است؛ لیکن تدریجاً بهبود یافته و بین واپسین ساعات بعدازظهر و اواسط عصر به بالاترین مقدار خود می‌رسد. این، بهترین موقع برای تایپ کردن یا بازی تنیس است.

ساعت 7 بعدازظهر: متابولیسم در اوایل عصر، بالاترین حدّ خود را داراست و در ساعت اولیه‌ی صبح، پایین‌ترین حد را. این حقیقت که سرعت متابولیسم در نیمه‌های شب کاهش می‌یابد، به مبتلایان سرطان امید تازه‌ای می‌بخشد.

نکته‌های مهم درباره‌ی درس خواندن در ساعت‌های مختلف

☻ صبح‌ها بیش‌تر سعی در یادگیری مطالب داشته باشید.

☻ درس‌هایی را که نیاز به مرور دارند، ترجیحاً به شب موکول کنید.

☻ بلافاصله پس از غذا خوردن، با شکم پر مطالعه نکنید.

☻ قبل و بعد از مطالعه، حتماً استراحت کنید.

☻ از روش شرطی‌سازی، نسبت به زمان مطالعه سود جویید.

☻ هنگام هیجان‌های عصبی، ترس، خشم، اضطراب، کینه و ناراحتی مطالعه نکنید؛ زیرا در آن لحظات، تمرکز ندارید.

☻ برای مطالعه، شور و شوق و اشتیاق فراوان داشته باشید. در حالت خستگی و بی‌خوابی مطالعه نکنید، چون برای مطالعه، تمرکز حواس ندارید.

☻ انتظار بی‌جا از خود نداشته باشید. به اندازه‌ی هوش، استعداد، توانایی و تلاشتان بهره خواهید برد.

☻ پس از یک ورزش سنگین، با همان خستگی و بدن عرق کرده، مطالعه نکنید.

☻ ابتدا وضعیت جسمی و روحی خود را متعادل کنید و سپس شروع به مطالعه نمایید.

یادآوری مهم

متخصّصان مطالعه و یادگیری، به شدّت اعتقاد دارند که مهم‌ترین عامل تخریب حافظه و نداشتن تمرکز عالی، «اضطراب» است. برنامه‌ریزی درسی، مطالعه در طول سال تحصیلی و استفاده‌ی بهتر از زمان و البته آسودگی شب امتحان، از اضطراب‌های کاذبجلوگیری می‌کنند.

هشدار مهم

تمام تمرین‌های گفته شده، فقط در صورتی پاسخ مثبت می‌دهند و از آن‌ها نتیجه‌ی مطلوب حاصل می‌شود که به هیچ عنوان، منفی حرف نزنید. وقتی شما درباره‌ی خودتان، با عبارت منفی حرف می‌زنید، همه‌چیز را خراب می‌کنید. پس هرگز نگویید: «حافظه‌ام خراباست» و «اصلاً هیچ‌چیز را نمی‌فهمم.»

موفّق باشید

منبع: قلم چی

چطور خلاصه‌نویسی کنیم؟

به‌طور کلّی خلاصه‌‌نویسی و یادداشت‌‌برداری به چهار دلیل پیشنهاد می‌شود: اوّل این که هنگام مطالعه و دقیق‌خوانی از اصول مهم به شمار می‌آید و در عمیق‌تر کردن یادگیری مؤثر است. دوم حجم و زمان مرور کم‌تر شده و امکان مرورهای چندین باره را به شکلی سریع فراهم می‌‌کند و سوم اگر به شیوه‌ای صحیح انجام گیرد، به هنگام مرور بهتر و مؤثر از خود مطلب مفید واقع می‌‌شود و چهارم این امکان را فراهم می‌کند که تمام مطالب و مباحث مرتبط با یک موضوع را که در کتاب درسی، جزوه، کتاب کمک آموزشی و هر منبع دیگری پراکنده باشد را در یک جا جمع‌‌آوری کرده و از پراکنده‌خوانی جلوگیری نمود.

ابزار کار

خلاصه‌نویسی علاوه بر ابزارهای رایجی که هنگام مطالعه دارید، تنها یک ابزار مجزا لازم دارد و آن هم دفترچه‌ی یادداشت می‌باشد. ازخلاصه‌‌نویسی در برگه‌های پراکنده و بدون صحافی خودداری نمایید؛ چرا که با گذر زمان حجم یادداشت‌ها افزایش خواهد یافت و ترتیب آن‌ها به‌هم خواهد خورد که یافتن و مرتّب نمودن آن‌ها، زمان و انرژی زیادی می‌طلبد و کاری خسته کننده است. می‌توانید از یک سر رسید قدیمی یا دفترچه‌ی یادداشت با اندازه‌ی مناسب برای این منظور استفاده کنید.

روش‌های مختلف

آن‌چه که ما با عنوان کلّی خلاصه‌‌نویسی از آن یاد می‌کنیم، شامل فنون مختلف یادداشت‌‌برداری، حاشیه‌نویسی، خط‌کشی زیر جملات،دسته‌بندی و علامت‌گذاری می‌شود که در ادامه به توضیح در مورد آن‌ها کدام خواهیم پرداخت.

به‌طور کلّی خلاصه‌‌نویسی و یادداشت‌‌برداری به چهار دلیل پیشنهاد می‌شود: اوّل این‌که هنگام مطالعه و دقیق‌خوانی از اصول مهم به‌شمار می‌آید و در عمیق‌تر کردن یادگیری مؤثر است. دوم حجم و زمان مرور کم‌تر شده و امکان مرورهای چندین باره را به شکلی سریع فراهم می‌‌کند و سوم اگر به شیوه‌ای صحیح انجام گیرد، به هنگام مرور بهتر و مؤثّر از خود مطلب مفید واقع می‌‌شود و چهارم این امکان را فراهم می‌کند که تمام مطالب و مباحث مرتبط با یک موضوع که در کتاب درسی، جزوه، کتاب کمک آموزشی و هر منبع دیگری پراکنده باشد را در یک جا جمع‌‌آوری کرده و از پراکنده‌خوانی جلوگیری شود.

علامت‌گذاری و خط کشی زیر جملات

بهترین فن مطالعه، درگیر شدن با مطلب یا به اصلاح مطالعه‌ی فعّال می‌باشد. علامت‌گذاری سریع‌ترین روش برای مطالعه‌ی فعّال بوده و البته نکات مهم را نیز مشخّص می‌کند. زمانی که مطلبی را مطالعه می‌کنید، جایی که برایتان سؤال باقی می‌‌ماند و مطلب را کامل متوجّه نمی‌‌شوید، از علامت سؤال (؟) استفاده نمائید و کنار آن مطلب علامت بزنید. هرجا احساس نمودید منطقه‌ی سؤال‌خیز بوده و به نکته‌ی خطرناکی اشاره شده است، علامت خطر (!) و جایی که به یک کلمه یا عبارت کلیدی برخوردید، دور آن خط بکشید، پاراگراف‌های مهم را با علامت ضربدر (*) مشخّص کنید. به‌طور کلّی هنگام مطالعه استفاده از علامت‌گذاری سرآغاز خوبی برای مطالعه‌یدقیق و فعّال می‌باشد. فراموش نکنید که این کار را با مداد انجام دهید چرا که ممکن است با پیشروی در مطالعه‌تان متوجّه شوید علامت قبلی اشتباه بوده و نیاز به تغییر داشته باشد. دقّت داشته باشید که شلوغ کاری نکنید و در استفاده از علامت‌‌ها و انتخاب جملاتی که خط‌کشی می‌‌شوند، زیاده‌‌روی نکنید؛ چرا که در مطالعه‌های آتی حوصله‌‌تان سر می‌رود.

حاشیه‌نویسی

هر مطلبی که نوشته می‌‌شود، با هدف انتقال یک سری مطالب جدید و مهم به مخاطب می‌‌باشد و برای این‌که این انتقال به نحوی مطلوب و ماندگار صورت پذیرد، شرح و بسط و مثال و داستان‌هایی به آن مطلب جدید و اصلی اضافه می‌شود. به عنوان مثال ساختار یک پاراگراف برای توضیح یک جمله‌ی کلیدی است که به‌طور معمول اوّلین یا آخرین جمله‌ی آن پاراگراف را تشکیل می‌دهد. دومین قدم در راه خلاصه‌‌نویسی این است که کلیدی‌ترین جمله‌ی هر پاراگراف را استخراج کرده به زبان خودتان در حاشیه‌ی کتاب یا جزوه یادداشت کنید. در پایان هر پاراگراف از خودتان بپرسید این پاراگراف قصد داشت چه مطلبی را به من بیاموزد و آن را در یک جمله و با زبان خودتان، نه کتابی بیان کرده و یادداشت نمایید. به علاوه می‌توانید سؤال، انتقاد و یا هر مطلب دیگری را که مربوط به همان موضوع باشد و در جای دیگری خوانده‌اید را حاشیه‌نویسی کنید. این فرآیند به تمرکز فکر، دقّت، حفظ و یادگیری بهتر کمک می‌کند.

یادداشت‌برداری

اصلی‌‌ترین نوع خلاصه‌‌نویسی، یادداشت‌‌برداری می‌‌باشد که عبارت است از برداشت کلیدی‌‌ترین مفاهیم هر مطلب و ثبت آن در دفترچه‌ای جداگانه به شیوه‌ای خاص که در مرورهای آتی کارایی داشته باشد.

دو ویژگی مهم

هر برگه‌ی یادداشت‌‌برداری شده، باید دارای دو ویژگی مهم باشد. اوّل این‌که باید خلاصه و کلیدی باشد. یعنی آن‌چه که یادداشت می‌کنید، باید حجمی بسیار کم‌تر از آن‌چه که در متن اصلی موجود است، داشته باشد. عدّه‌ای هر خطّ متن را مهم تلقی می‌کنند و همه را یادداشت می‌کنند. این کار هیچ خاصیّتی ندارد و از فوایدی که برای خلاصه‌نویسی برشمردیم بهره‌ای نخواهد داشت. دومین ویژگی یادداشت‌برداری تداعی‌گر بودن یادداشت‌‌هاست؛ یعنی همه‌ی آن‌چه را که پاراگراف و متن قصد انتقال آن را داشت، به شما انتقال داده و یادآوری می‌‌نماید. به بیان ساده یادداشت‌‌ها باید مفید امّا مختصر باشند.

 منبع:قلم چی 

متن های بلند را چگونه حفظ می کنیم؟

در هر شغلی که مشغول به کار باشید ، چه یک بازیگر باشید و چه یک دانشجو، به هر حال در زندگی شما حتما" موقعیتی پیش می آید که مجبور شوید یک متن بلند را در مدت زمان کوتاه حفظ کنید. ظاهرا" غیر ممکن به نظر می رسد اما در چنین موقعیتی بهتر است به جای اینکه نا امید و مضطرب شوید سعی کنید از راه درست این کار را انجام دهید تا موفق شوید .
دستورالعمل :

قبل از اینکه حفظ کردن متن مورد نظر را آغاز کنید دو یا ۳ بار آن را از اول تا آخر بخوانید. انجام این کار زیاد طول نمی کشد و به شما کمک می کند که با الگو و جریان متنی که قرار است حفظ کنید کاملا" آشنا شوید.
متن بلند خود را به چند قسمت تقسیم کنید . یکباره حفظ کردن یک متن بلند تقریبا" غیرممکن است . بنابراین متن رابه بخشهای کوچک تقسیم کنید و این قسمتها را یک به یک حفظ کنید.
این قسمتهای کوچک را شماره گذاری کنید تا بتوانید به ترتیب آنها را به یاد بیاورید زیرا با این روش مغز شما راحت تر اطلاعات ذخیره شده را بازیابی می کند. در هنگام حفظ کردن هم بهتر است این قسمتها را به ترتیب حفظ کنید تا هنگام بخاطر آوردن کمتر دچار مشکل شوید .
برای اینکه متن را راحت تر حفظ کنید با صدای بلند آن را بخوانید . از آنجایی که قرار است یک متن بلند را در مدت کوتاه به خاطر بسپارید بهتر است هم از طریق گوش و هم از طریق چشم اطلاعات را وارد مغزتان کنید.
برای حفظ کردن هر قسمت از متن زمان کافی اختصاص دهید و بعد از اینکه یک قسمت را کاملا" حفظ کردید سراغ قسمت بعدی بروید.
همینطور که پیش می روید و قسمت به قسمت متن را حفظ می کنید ، قسمتهای قبلی را هم حتما" مرور کنید . تکرار کردن قسمتهای حفظ شده با صدای بلند هم بسیار مفید است و کار را برای شما آسانتر می کند.

منبع: قلم چی