مشاوره و یادگیری درسی

مشاوره و یادگیری درسی

مشاوره و یادگیری درسی

مشاوره و یادگیری درسی

نقش مدیران در سیستم آموزشی

شاکله اصلی تمامی پژوهش‌ها و بررسی‌ها در زمینه سیستم آموزشی، حول محور یافتن رویکردهای مناسب‌تر برای شناسایی توانمندی‌های دانش‌آموزان و انتقال درست محتوای آموزشی سازگار با این استعدادها است. طراح اصلی سیستم آموزشی در یک مدرسه یا موسسه آموزشی، مدیران و مسئولان آن هستند. آن‌ها باید برنامه درسی و سیستم ارزشیابی را به‌گونه‌ای طراحی کنند که عملکرد دانش‌آموزان را به درستی تحلیل و هر یک از آن‌ها را به‌صورت انفرادی ارزیابی کنند. اما انجام این فرآیند کار بسیار دشواری است که لازمه آن قرار گرفتن فردی پویا، با انگیزه و پر تلاش در زمینه آموزش، در راس امور است.

 یک مدیر مدرسه کاردان دائما در تلاش است تا محتوای آموزشی مورد نظر را از کانال‌های مختلف و با رویه‌های مناسب وارد مجاری آموزشی کند. این فرآیند شامل رصد کردن برنامه‌ آموزشی و در نظر گرفتن استثنائات و اولویت‌ها، استفاده از الگوبرداری و تلاش برای تزریق تفکرات انتقادی به بدنه فرآیند آموزشی است. یک مدیر شایسته باید ضمن تحقیق و پژوهش در زمینه رویکردهای نوین و بهینه آموزشی و تلاش برای اجرای آن، بستری مناسب برای پرداختن به انتقادات از برنامه‌ریزی برای برنامه درسی گرفته تا ایده‌پردازی در مورد آموزش مطالب و نحوه ارزشیابی داشته باشد. به‌دیگر بیان نتایج تحقیقات و پژوهش‌های نظری او با تجربه عملی معلمان ترکیب شده تا فرمتی قابل‌اجرا سازگار با شرایط موجود، تهیه و بکار گرفته شود.

بسیاری از پژوهش‌های جدید در حال بررسی رویکردهای مناسب برای هدایت صحیح معلمان در سیستم آموزشی است. برخی پژوهش‌ها به انجام توصیه‌های کاربردی به معلمان تمرکز دارند مسائلی همچون تمرکز بر فعالیت‌ها، دسته‌بندی فعالیت‌هایی که دانش‌آموزان باید انجام دهند، همکاری تعاملی با دانش‌آموزان برای بررسی فرآیندها در قالب گروه، ارزیابی و تحلیل هر گروه، ایجاد رویه‌ای دنباله‌ای در فرآیند آموزش بر مبنای عملکرد (برای مثال هر گروه باید بداند بدون طی کردن مرحله اول آموزش و بررسی نتایج آن قادر به ورود به مرحله دوم آن نیست. این امر موجب ایجاد انگیزه برای فهم مطالب در سایه همکاری با اعضای گروه و معلم می‌شود.)

برخی دیگر از پژوهش‌ها در پی یافتن ایده‌های عملی برای معلمان بر اساس یک نقشه هدفمند و مشخص هستند. این نقشه  از یک طرف بر بهبود وضعیت علمی معلم تاکید دارد و از طرف دیگر در پی درگیر کردن دانش‌آموزان در کلاس درس و تلاش هرچه بیشتر آن‌ها برای کسب موفقیت‌های علمی است. برای مثال می‌توان به پژوهش جمعی از پژوهشگران دانشگاه‌های معتبر ایالات متحده آمریکا  اشاره کرد که در تحقیقی تحت عنوان "بهبود سوادآموزی نوجوانان"  پنج توصیه کلیدی در بهبود فرآیند آموزش را بررسی کرده‌اند. این موارد شامل الزام معلمان به ایجاد دامنه‌ای از واژگان آموزشی پر کاربرد، بکارگیری استراتزی‌های مناسب در اداراک، ایجاد فرصت برای بحث و تبادل نظر پیرامون مسائل حاشیه‌ای، فعالیت‌هایی که موجب ترغیب دانش‌آموزان برای حضور در کلاس و ایجاد انگیزه در آنان می‌شود و نهایتا دستیابی به منابعی برای تمیز دادن و شناسایی مهارت‌های فردی دانش‌آموزان است.

 بدون شک نتایج چنین تحقیقاتی که در سطح وسیع و توسط جمعی از افراد برجسته و صاحب‌نظر انجام می‌شود می‌تواند به‌عنوان منبعی مهم در اختیار مدیران مدرسه قرار گیرد و تاثیر مهمی بر فرآیند آموزشی مدرسه یا موسسه آموزشی مورد نظر داشته باشد. هر مدیر ضمن رصد این قبیل پژوهش‌ها و دسته‌بندی آن‌ها بر اساس اولویت‌های خود در برنامه آموزشی، باید بتواند با ایجاد کانال‌هایی برای نقد و بررسی آن توسط سایر افراد مدرسه به‌خصوص معلمان تا حد ممکن آن‌ها را به شکل قابل اجرا در مدرسه تبدیل کند. ایجاد چنین سازوکاری موجب هم‌حرکتی فرآیندهای آموزشی در مدارس با روند جهانی آن سازگار با شرایط خاص محیط آموزشی خواهد شد.


منبع: قلم چی


ابتکار کامپیوترهای کم‌هزینه در کلاس درس

در دنیای امروز، یادگیری علوم کامپیوتر برای هر فردی ضروری است. علی‌رغم ضرورت این موضوع، همواره فقدان معلمان مجرب در این زمینه، در سیستم آموزشی مدارس احساس می‌شود. حتی با وجود اجباری بودن این درس در اکثر برنامه‌های آموزشی کشورها در نقاط مختلف دنیا، همچنان خلاء آموزشی در این زمینه وجود دارد. معلمان در یافتن رویه‌های آموزشی خلاقانه، مهیج و محرک برای دانش‌آموزان به‌منظور آموزش مهارت‌های کامپیوتری واقعی و کاربردی به آن‌ها، با چالش اساسی روبرو هستند. این رویه‌ها باید برای خود معلمان و شاگردانشان هم واضح بوده، هم مرتبط با پدیده‌های واقعی و کاربردی در دنیای پیرامون باشد.

شاید یادگیری این مطالب به کمک استفاده از تجهیزات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری با کیفیت بالا میسر باشد؛ اما در اغلب موارد هزینه تهیه این تجهیزات خارج از توان بودجه محدود مدارس است. پی‌تاپ[1] نوعی وسیله است که هم به‌جهت هزینه، هم زیبایی ظاهری و کاربردی بودن، می‌تواند به‌عنوان یکی از ابزارهای مفید در زمینه آموزش کامپیوتر مورد استفاده قرار گیرد. این وسیله از یک کامپیوتر بسیار کوچک با قیمت مناسب تشکیل شده است. این کامپیوتر به‌گونه‌ای طراحی شده که توانایی برنامه‌پذیری اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی را دارد. تحت این شرایط، دانش‌آموزان می‌توانند انواع زبان‌های برنامه‌نویسی را با استفاده از این کامپیوتر بنویسند و اجرا کنند. همچنین، این کامپیوتر کوچک در پوسته‌ای به فرم لپ‌تاب در ابعاد کوچک قرار گرفته است. دانش‌آموزان می‌توانند همچون کتاب درسی پی‌- تاب را روی میز خود قرار دهند و شروع به استفاده از آن کنند؛ به همین دلیل است که برخی آن را کاپیوتر رومیزی[2] نیز می‌نامند. در پی-تاب برنامه‌نویسی در قالب برنامه‌هایی جذاب و پروژه‌هایی کاربردی طراحی شده است، تا موجب انگیزش دانش‌آموزان در یادگیری مطالب درسی شود. این کامپیوترها قابلیت ارتقاء دارند و حتی می‌توان پوسته آن را نیز عوض کرد. دانش‌آموزان می‌توانند با پرداخت تنها 35 دلار طی 18 ماه یک کامپیوتر مفید برای یادگیری مطالب درسی این رشته را وارد لوازم آموزشی خود کنند.

علاوه بر این شاید این مطلب به ذهن شما خطور کند که پی-تاب ممکن است یک کامپیوتر محدود تنها برای یادگیری چند زبان برنامه‌نویسی باشد و نمی‌توان محتوای گسترده‌ای از علوم کامپیوتر را در فرآیند آموزشی آن گنجاند. اما سازندگان این دستگاه با ارائه نرم‌افزارهای متنوع این امکان را برای معلمان فراهم کرده‌اند تا بتوانند برنامه درسی خود در زمینه علوم کامپیوتر را به روش‌های مختلف و سازگار با علایق دانش‌آموزان شکل دهند. این دستگاه امکان یادگیری محتوای گوناگون در زمینه علوم کامپیوتر را برای دانش‌آموزان فراهم کرده و در دنیای رو به پیشرفت امروز که دائما علوم وتکنولوژی‌ها در حال تغییر و شکوفاییست، پی-تاب همچون ابزاری سودمند در دست آن‌ها برای برقراری ارتباط با این دنیای پویا خواهد بود.

ابتکار کامپیوترهای کم‌هزینه در کلاس درس


در هر کلاس درس ابتدا معلم بر اساس محتوایی مورد نظر در برنامه آموزشی، یکی از نرم‌افزارهای پی-تاپ را برای آموزش انتخاب می‌کند. پی-تاپ به‌گونه‌ای طراحی شده که معلم می‌تواند برنامه مورد نظر را روی سیستم خود اجرا کند و نظاره‌گر عملکرد هر یک از دانش‌آموزان در انجام تمرینات مربوط به آن‌ها باشد. به‌دیگر بیان معلم در این کلاس آموزشی همچون یک راهنما و  تسهیل‌کننده امور عمل می‌کند. این امر امکان آموزش مهارت‌های کامپیوتری با هزینه کم و دقت بالا، همچنین طراحی انعطاف‌پذیر برنامه درسی فراهم می‌کند.

[1] Pi-top

[2] desktop computer

منبع: قلم چی


ابتکارآموزش از طریق کارورزی

سیستم آموزش سنتی که در اکثر مدارس در سراسر دنیا اجرا می‌شود، کم‌کم در حال گذار به سمت سیستم‌های جدید با درنظر گرفتن انگیزه و علایق دانش‌آموزان است. در رویکرد جدید، دیکته کردن دروس مختلف به دانش‌آموزان هدف اصلی آموزش نیست بلکه آن‌ها در تلاشند تا بتوانند به پرورش استعدادها و توانایی‌های متنوع دانش‌آموزان بپردازند و از هر یک در زمینه‌ای خاص که در آن توانمند هستند استفاده کنند.

در گذشته، دانش‌آموزان باید سر کلاس درس می‌نشستند و ساعات طولانی را به حرف‌های معلم گوش می‌دادند و در اکثر مواقع باید سکوت را نیز رعایت کنند.  این امر به مثابه تبدیل مدرسه به یک محیط خشک و غیرقابل انعطاف، برای روحیه پرانرژی و با انگیزه دانش‌آموزان در دوران نوجوانی است. در اکثر مواقع، چنین رویه‌ای موجب تبدیل شدن برخی دانش‌آموزان به افرادی منزوی و بی‌علاقگی در کلاس درس می‌شود. باید توجه داشت اگر دانش‌آموزی در چنین سیستم سر ناسازگاری در مدرسه می‌گذارد و حتی حاضر به ترک آن است بدین معنا نیست که او دانش‌آموز تنبل و بی‌استعدادی است؛ ممکن است فضای خشک مدرسه مانع از شکوفایی استعداد و توانایی‌های متنوع او شده باشد. آن‌ها تصور می‌کنند مدرسه دائما در حال کنترل آن‌ها است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی که احساس می‌کنند هیچ قدرت کنترلی از خود در فرآیندهای آموزشی مدرسه ندارند، عملکرد ضعیفی در فعالیت‌ها و آزمون‌های مدرسه داشته و نهایتا تمایل دارند خیلی زود ترک تحصیل کنند. خروج هر دانش‌آموز از مدرسه اثر مخربی بر فرصت‌های آتی آن‌ها در زندگی خواهد داشت و موجب از بین رفتن یک سرمایه انسانی شده که سیستم آموزشی نتوانسته از تمامی پتانسیل آن به‌درستی بهره‌برداری کند.

برنامه آموزش با کاردستی که اخیرا طراحی شده و در آموزش برخی مدارس در کشورهای پیشرفته نظیر فنلاند مورد استفاده قرار می‌گیرد در حقیقت سیستمی برای ورود دانش‌آموزان رها شده در فرآیند آموزشی برای حضور پر انگیزه در مدارس است. خیلی ساده دانش‌آموزان فعالیت‌های که در دنیای واقعی به آن علاقه‌مند هستند و نمی‌توانند به‌تنهایی انجام دهند، در مدرسه به کمک معلم و هم‌رده‌های خود آن‌ها را عملی می‌کنند. در این رویه ابتدا گروه‌های کوچک از کسانی که علایق مشترک دارند تشکیل می‌شود. این گروه در مورد پروژه مورد نظر خود بحث و تصمیم‌گیری می‌کنند. سپس ضمن هماهنگی با معلم، خود را برای اجرای آن آماده می‌کنند. در برنامه آموزشی یک روز کامل در طول هر هفته به انجام پروژه‌های دانش‌آموزان اختصاص داده شده است. دانش‌آموزان هر پروژه‌ای که به‌نظرشان جالب است و در حد امکانات مدرسه است، را می‌توانند اجرا کنند؛ ساختن کلبه، زمین بازی، انواع ابزار، پل و..  و هر آن‌چه آن‌ها علاقه‌مند هستند. تحت این شرایط دانش‌آموزان همواره پیوندی مستحکم بر پایه علاقه و انگیزه خود با مدرسه دارند.

این فرآیند موجب درگیر شدن دانش‌آموزان در فعالیت‌های خلاقانه و پر محتوا از نظر آن‌ها می‌شود. این امر باعث می‌شود آن‌ها به نحو دیگری در مورد نقش خود در مدرسه فکر کنند. آموزش با کار دستی موجب تقویت حس اعتماد به نفس دانش‌آموزان می‌شود. اعتماد به نفسی که می‌تواند بر تمامی جنبه‌های آموزشی و اجتماعی زندگی آن‌ها موثر باشد. این برنامه آموزشی در حقیقت پیوندی عمیق بر مبنای علاقه و انگیزه بین دانش‌آموز و مدرسه بوجود می‌آورد خروجی نهایی این طرح توانایی این دو بخش در شناسایی مهارت‌ها و استعدادهای دانش‌اموزان است. به‌دیگر بیان هم دانش‌آموزان می‌توانند مهارت‌ها و توانایی‌های خود را بهتر بشناسند هم مدرسه می‌تواند به استعدادیابی در میان دانش‌آموزان بپردازد.


منبع: قلم چی


امکانات فیزیکی به تنهایی گره‌گشا نیستند

بررسی‌های اخیر در بریتانیا حاکی از آن است که آموزش خانگی برای دانش‌آموزان که دارای شرایط خاص نظیر معلولیت جسمی هستند، رشدی قابل‌ملاحظه برابر 57 درصد در سال 2017 داشته است. این پدیده در حالی اتفاق افتاده است که در اکثر مدارس امکانات ویژه‌ای برای این دانش‌آموزان به‌منظور تسهیل در انجام امور خود در مدرسه در نظر گرفته شده است. برای مثال قرار دادن صندلی و نیمکت‌های خاص در کلاس درس، تعبیه رَمپ در نقاط اصلی مدرسه برای دانش‌آموزانی که نیاز به استفاده از ویلچر دارند یا افزایش مدت زمان لازم برای آزمون این گروه از دانش‌آموزان. اما چرا در حالی که چنین امکاناتی برای آن‌ها درنظر گرفته شده آن‌ها تمایلی برای حضور در مدرسه ندارند و ترجیح می‌دهند در منزل فرآیند آموزش را سپری کنند. محققین بررسی کرده‌اند صِرف تامین چنین امکاناتی متضمن ایجاد علاقه و گرایش این دسته از دانش‌آموزان به مدرسه و محیط آموزشی آن نیست. ریشه اصلی این عدم‌تمایل را باید در فقدان ایجاد روحیه هیجانی، انگیزشی و به‌طور کلی لذت و شادی خالص بردن از محیط درس همچون سایر هم‌سن و سالان آن‌ها است.

در حالی که اکثر معلمان در تلاشند تا محیط کلاس درس را تاجایی که ممکن است به فضایی پر نشاط و شاد تبدیل کنند اما این توانایی در گرو شناخت مسائلی است که ممکن است برخی هرگز در مورد آن اطلاعاتی نداشته باشند و چنین شرایطی را در آموزش تجربه کرده باشند. به‌همین دلیل است که همواره مشاهده می‌شود میزان انگیزه و نشاط دانش‌آموزان از معلمی به معلم دیگر دچار تغییر می‌شود.

در برخی مواقع نیاز است رویه‌ای جامع، یکپارچه و قابل استفاده برای تمامی دانش‌آموزان ایجاد شود تا سیستم آموزشی حاکم بر کلاس درس بواسطه هم‌افزایی که با یکدیگر دارند محیطی مفره و شادی‌آور برای آ‌ها بوجود آورد. به‌دیگر بیان در برنامه آموزشی باید علایق و انگیزه‌های دانش‌آموزانی که مشکل خاص دارند به محدودیت‌های آموزشی اضافه شود و برنامه آموزشی بر اساس آن تدوین و پایه‌ریزی شود. تحت این شرایط محتوای آموزشی قابل ارائه به کلیه دانش‌آموزان چه آن‌هایی که در سلامت کامل هستند و چه دانش‌آموزانی که با مشکل روحی و جسمی خاصی مواجه هستند، است. برای مثال مدرسه‌ای در منطقه کنانیکت  در ایالات متحده  اقدام به پذیرش دانش‌آموزانی که دارای بیماری اوتیسم  هستند می‌کند. این کودکان به‌شدت در برقراری ارتباط با دنیای پیرامون و افراد، مشکل دارند. اما برنامه آموزشی طوری تدوین شده است که محیط مدرسه ضمن ایجاد فضایی برای آموزش به کودکان در حقیقت مکانی برای پرورش و بهبود دانش‌آموزانی این چنینی است. تحقیقات نشان می‌دهد در مقاطع ابتدایی در این مدرسه دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم پس از مدتی نسبت به مدرسه و کلاس درس حس امنیت دارند و مهم‌تر از آن، انگیزه آن‌ها برای حضور در مدرسه تحریک می‌شود. یا مدرسه‌ای در هانوفر آلمان که با بکارگیری رنگ‌آمیزی شاد در کلاس‌های درس و ابزارهای متنوع برای ایجاد محیطی آرام و لذت‌بخش به دانش‌آموزان و معلمان توانسته تاثیر مهمی بر سطح یادگیری دانش‌آموزانی که دارای مشکلاتی روحی و جسمی خاصی هستند بگذارد. این مدرسه در کنار دانش‌آموزان عادی اقدام به پذیرش دانش‌آموزان معلول، داری مشکل شنوایی یا بویایی نیز می‌کند و با بکارگیری ابزارهای مناسب نظیر تشکیل تیم‌های آموزشی کوچک در کلاس درس، تمرینات موسوم به تنفس ذهن ، انجام حرکات یوگا در کلاس درس، دانش‌آموزان را برای بهره‌برداری یکسان از محیط آموزشی مفره و با نشاط آماده می‌کند.

باید توجه داشت صِرف تهیه و  تدارک تجهیزات و سخت‌افزارهای مورد نیاز برای دانش‌آموزانی که مشکلات روحی و جسمی دارند نمی‌تواند موجب حضور پرقدرت آن‌ها در کلاس درس شود بلکه نحوه طراحی محتوای آموزشی و درنظرگرفتن علایق آن‌ها در رویه‌های آموزشی کلید اصلی در گرایش آن‌ها به حضور در مدرسه است.


منبع: 

قلم چی


چگونه خود را به کتاب خواندن عادت دهیم؟

بسیاری از ما در زندگی روزمره مان اهدافی برای خود در نظر می گیریم. مثلا "من می خواهم لاغر شوم... من می خواهم از این پس صبح ها زودتر بیدار شوم... و مسائلی از این دست! ". تصمیم برای کتاب خوان شدن هم جزو تصمیماتی است که بسیاری از افراد در بین اهدافشان قرار می دهند. خواندن یک کتاب خوب می تواند بسیار رضایت بخش باشد. می تواند چیزهایی فراتر از افق های ذهنی روزمره تان به شما یاد دهد یا شخصیت هایی آنچنان شفاف در ذهن شما بسازد که واقعا فکر کنید آن ها را می شناسید.

قبل از هر چیز بدانید که کتاب خواندن در صورتی لذت بخش است که شما کتاب خوبی در اختیار داشته باشید. اما اگر بخواهید یک کتاب بد یا خیلی سخت بخوانید و خود را مجبور به خواندن کنید این کار تبدیل به یک عمل مشقت بار خواهد شد. اگر در مورد یک کتاب این اتفاق برای شما در چند روز متوالی افتاد آن کتاب را رها کنید و به سراغ کتابی بروید که دوستش دارید.

حالا به نکات زیر برای ایجاد عادت مطالعه توجه کنید:

1.زمان های مشخصی برای این کار در نظر بگیرید. شما باید چند زمان مشخص در هر روز در نظر بگیرید که در آن اوقات حتما مطالعه کنید. این زمان ها باید حداقل بین 5 تا 10 دقیقه باشند. در این زمان ها مهم نیست که چه چیزی می خوانید. فقط مهم است که این کار را انجام دهید. مثلا در زمان صبحانه خوردن، ناهار خوردن، زمان به رختخواب رفتن و ... این کار را انجام دهید. می بینید که شما با این کار می توانید مثلا 4 زمان ده دقیقه ای در روز را به مطالعه اختصاص دهید که معادل 40 دقیقه خواهد شد. این یک شروع عالی است. اما راهکارهای دیگری هم وجود دارد...

2.همیشه یک کتاب همراهتان داشته باشید. هر جا که می روید یک کتاب با خودتان ببرید. وقتی سوار ماشین هستید، در محل کارتان و ... آن را همراه داشته باشید. در این صورت زمانی که فرصت کافی برای مطالعه داشته باشید مثلا در صف انتظار مطب دکتر می توانید مطالعه کنید. این یک راه عالی برای گذراندن زمان است.

3.یک فهرست تهیه کنید. یک فهرست از تمام کتاب های خوبی که می خواهید بخوانید تهیه کنید. می توانید این لیست را در دفترچه ی خود و یا هر جای دیگری که مایل هستید بنویسید. هر زمانی که نام کتاب جدید به گوشتان می خورد که علاقمند به خواندن آن می شوید حتما آن را به لیست خود اضافه کنید. کتاب هایی که می خوانید را در این فهرست علامتگذاری کنید.

4.یک مکان آرام پیدا کنید. در خانه یک جای دنج و آرام پیدا کنید که بتوانید راحت بنشینید و بدون هیچگونه مزاحمتی کتاب بخوانید. لطفا دراز نکشید و فقط در صورتی اینکار را انجام دهید که می خواهید در درختخواب مطالعه کنید. در نزدیکی مکان مطالعه ی شما نباید تلویزیون، کامپیوتر، صدای موسیقی یا افراد شلوغ خانواده وجود داشته باشند تا حواس شما پرت نشود. اگر چنین جایی ندارید سعی کنید آن را به وجود بیاورید.

5.کمتر پای تلویزیون و اینترنت بمانید. اگر واقعا می خواهید مطالعه تان افزایش پیدا کند باید استفاده از تلویزیون و اینترنت را کم کنید. این کار برای بسیاری از افراد سخت است. در عین حال هر یک دقیقه ای که شما از انجام این فعالیت ها کم میکنید می توانید به زمان مطالعه تان اضافه کنید. این زمان ها، زمان مطالعه ی شما را شکل می دهند.

6. برای فرزندتان کتاب بخوانید. اگر شما بچه دارید باید حتما برای او کتاب بخوانید. ایجاد عادت مطالعه در کودکان بهترین راه برای این است که مطمئن شوید آن ها حتما وقتی بزرگ شوند کتاب خواهند خواند. چند کتاب عالی برای بچه ها پیدا کنید و برای آن ها بخوانید. در همین حین شما در حال شکل دهی عادت مطالعه در خودتان نیز هستید و همچنین لحظاتی خوب با فرزندتان سپری می کنید.
یک فهرست از کتاب خوانی هایتان تهیه کنید. این فهرست علاوه بر این که باید شامل عنوان و نویسنده ی کتاب باشد، باید تا حد امکان زمان شروع و پایان مطالعه را در بر داشته باشد. حتی بهتر است یک یادداشت کنار هر عنوان کتاب در رابطه با نظر خودتان درمورد کتاب بنویسید.

7.یک فهرست از کتاب خوانی هایتان تهیه کنید. این فهرست علاوه بر این که باید شامل عنوان و نویسنده ی کتاب باشد، باید تا حد امکان زمان شروع و پایان مطالعه را در بر داشته باشد. حتی بهتر است یک یادداشت کنار هر عنوان کتاب در رابطه با نظر خودتان درمورد کتاب بنویسید. بسیار لذت بخش است که پس از چند ماه نگاهی به عنوان کتاب هایی که خوانده اید و نیز یادداشت های خودتان بیندازید.

8.از کتاب های دست دوم استفاده کنید. کتاب های خودتان را در سایت ها یا مغازه های دست دوم فروشی به فروش برسانید و کتاب های دست دوم را با قیمت مناسب خریداری کنید. در این صورت شما می توانید با صرف هزینه ی کمتر کتاب های بیشتری بخوانید. گشت و گذار در سایت ها یا مغازه های دست دوم فروشی بسیار لذت بخش خواهد بود.

9.یک روز را به رفتن به کتابخانه اختصاص دهید. حتی ارزان تر از خریدن کتاب های دست دوم این

است که عادت کنید یک زمان مشخص در هفته را به کتابخانه بروید.

10.کتاب های جذاب و بامزه بخوانید. کتاب هایی بخوانید که واقعا شما را سر ذوق می آورند. کتاب هایی که شما را وادار می کنند که تا انتها پیش بروید و لذت ببرید. وقتی عادت مطالعه در شما شکل بگیرد آن زمان می توانید سراغ کتاب های سخت تر و سنگین تر بروید.

11.زمان مطالعه تان را لذت بخش کنید. زمان مطالعه شما باید یکی از لذت بخش ترین زمان ها در طول روز باشد. یک چای یا قهوه ی عالی آماده کنید. روی یک صندلی راحت بنشینید. و مطابق با شرایطی که دارید یک زمان لذت بخش برای خود فراهم کنید.

12.یک وبلاگ بسازید. در وبلاگ خود درباره ی کتاب هایی که می خوانید بنویسید. بلاگتان را به دوستان و آشنایان معرفی کنید تا برای شما نظر بگذارند و شما را همراهی کنند.

13.یک هدف بزرگ برای خود مشخص کنید. مثلا به خود بگویید که من می خواهم تا پایان امسال 50 کتاب بخوانم. سپس تلاش کنید تا به این هدف دست پیدا کنید. اما حواستان باشد که شما قرار است از مطالعه لذت ببرید پس این کار را تبدیل به یک مسابقه ی سخت نکنید.

14.ساعت مطالعه یا روز مطالعه داشته باشید. اگر پس از شام تلویزیون را خاموش می کنید و اینترنت را کنار می گذارید می توانید این ساعت را تبدیل به ساعت مطالعه ی روزانه تان کنید. بسیار لذت بخش است که در این زمان همه ی افراد خانواده مطالعه کنند. حتی می توانید یک روز خاص را به مطالعه اختصاص دهید. مطمئن باشید این کار فوق العاده لذت بخش خواهد بود.